Categorie: algemeen

minoes †

Gepubliceerd op zondag 15 oktober 2017vrijdag 20 oktober 2017 door jan van de ven

gek is dat. je kunt vaak nog redelijk onbewogen naar verschrikkelijke journaalbeelden kijken, maar bij de dood van een huisdier moet je toch echt even een traan wegpinken.
en minoes is dood.
om kwart over één vanmiddag gaf de dierenarts haar een spuitje. ze was een zorgkat en een zorgenkindje. dertien jaar oud geworden en de laatste tien maanden daarvan bij ons in huis. tien maanden van ziekte, medicijnen, dierenartsenbezoek, speciaal voer. maar het mocht allemaal niet baten.
het is de derde poes die we hebben zien gaan. en nog steeds voelt het als bij de eerste. voor hem (hij heette simpelweg poes) heb ik toen het volgende versje geschreven - nu naar de vrouwelijke vorm vertaald, maar even zeer van toepassing als toen:

dag jaren tachtig

Gepubliceerd op vrijdag 13 oktober 2017 door jan van de ven

toevallig liep ik vanmiddag op het plein voor het noordbrabants museum in den bosch toen medewerkers van het museum de banner van de succesvolle tentoonstelling 'de jaren 80' binnenhaalden.
het is over met dat decennium.
morgen opent een nieuwe tentoonstelling: loving vincent. het is een expositie die een blik biedt achter de schermen bij het maken van de gelijknamige animatiefilm van dorota kobiela en hugh welchman waarin de beelden zijn gebruikt die 125 kunstenaars hebben geschilderd in de stijl van vincent van gogh. het beste uit die beelden is geselecteerd voor de tentoonstelling in het museum.
te zien tot en met 28 januari 2018.

oud roest

Gepubliceerd op zondag 1 oktober 2017 door jan van de ven

het lijkt op het verval dat veel fotografen willen vastleggen in een stijl die urbex heet, wat staat voor 'urban exploration' (letterlijk vertaald: stedelijke verkenning, maar vooral toch het vastleggen van mooi verval in en om oude gebouwen). dit is echter een miniatuurtje van oud roest. geen lange gang in een oud fort of zo, maar de binnenkant van een oude roede van korenmolen emma in nieuwkuijk. geen tientallen meters diepte, maar slechts een metertje of twee. de 'ramen' zijn de gaten waarin ooit de wieken op de roede gestoken waren. het slakkenhuisje midden op de voorgrond verraadt de werkelijk schaal.

grote roerganger

Gepubliceerd op zaterdag 30 september 2017 door jan van de ven

je hebt dat ook wel met wolken, dat je er in het voorbijgaan van alles in ziet. zo had ik dat vanmorgen ineens met deze vleesetende plant, die volgens de bijsluiter van de bloemist 'mr. mosquito' heet. hartstikke plantaardig, maar een veganist zou 'm natuurlijk niet in huis halen - dit terzijde.
ik zag daar dus die plant met duidelijk dat groene alien-achtige mannetje dat voor de troepen uitloopt. gedecimeerde koppartij en misvormde armpjes, dat wel. maar duidelijk een aanvoerder. voorop. de grote roerganger.
en zo laten wij ons toch altijd weer fnuiken door beelden die niet als zodanig bedoeld zijn...

prikkebeen

Gepubliceerd op zaterdag 23 september 2017 door jan van de ven

het is maar een gewone verschijning hier te lande: de dagpauwoog, een veel voorkomende vlinder. uniek dus niet, maar dat maakt 'm niet minder mooi met die prachtige blauwe ogen op de rood-oranje vleugels.
vanmiddag wervelden er enkele rond de rustplaats die ik had gekozen langs de rivier de aa bij berlicum. maar ze blijven niet altijd even lekker zitten als je ze wilt fotograferen. je moet er soms echt achterheen. je voelt je dan net meneer prikkebeen, die met zijn net kapellen probeert te verschalken...

blondine

Gepubliceerd op vrijdag 22 september 2017 door jan van de ven

mijn rechter broekspijp zit onder de modder. mijn vrouw wijst me erop als ik thuiskom. "tja, dat heb je ervan", zeg ik, "als je voor een blonde schone op de knieën gaat."
dat de schone in kwestie een echte blonde schone is, constateert ook een man die langs loopt als ik - op die rechter knie dus - mijn foto aan het schieten ben. "mooie blondine", zegt hij in het voorbijgaan. want zo noemen ze ze hier vaak: blondine voor 'blonde d'aquitane', een koe die er vooral is voor het vlees. maar daar denk ik dan bij: het oog wil ook wat. want: prachtige koeien.
ik heb wel even moeten wachten voordat de dame zo mooi voor me stond dat ze me een uitzicht bood op haar gezellin in de achtergrond.

gement

Gepubliceerd op woensdag 20 september 2017woensdag 20 september 2017 door jan van de ven

het is bevochten land. jaren geleden waren er ruimtelijke plannen (natuurlijk weer een autoweg) die voor deze prachtige polder tussen den bosch en vught de doodsteek zouden hebben betekend. maar uiteindelijk won het gezond verstand. geen cement in de gement.
nou is er toch wel een stukje vanaf gesnoept, maar daarvoor heeft de overheid weer geïnvesteerd in natuurontwikkeling ter plaatse. zo heet dat dan - maar we weten natuurlijk allemaal dat het meer met cultuur (immers: een ingreep van de mens) te maken heeft dan met natuur. niettemin, we mogen er blij mee zijn, want wat is het toch altijd weer mooi in deze polder. maar niet altijd mooi weer.
ik stond hier vorige week vrijdag aan het eind van de middag en zag de wolken donkerder worden boven de horizon. en toen viel er in de verte een bui. en het was al behoorlijk nat. het water stond hoog in de polder. maar op de honderdmorgensedijk had ik gewoon nog droge voeten.

kindsoldaten

Gepubliceerd op maandag 18 september 2017maandag 18 september 2017 door jan van de ven

leuke sport, re-enactment. altijd goed voor een leuk historisch tableau vivant. bij de citadel van den bosch waren leden van de schutterij 's-hertogenbosch uit de franse tijd actief met demonstraties - dat doen ze daar wel vaker.
ook kinderen mochten ervaren hoe het is om te exerceren. ze konden er ter plekke zelfs een diploma voor halen - als het de commandant (rechts op de foto) tenminste behaagde.
geweer over de schouder, vooral streng kijken, de trom in de maat volgen en dan nog even stam op appèl.
kindsoldaten aan de dieze...