het is maar een gewone verschijning hier te lande: de dagpauwoog, een veel voorkomende vlinder. uniek dus niet, maar dat maakt 'm niet minder mooi met die prachtige blauwe ogen op de rood-oranje vleugels.
vanmiddag wervelden er enkele rond de rustplaats die ik had gekozen langs de rivier de aa bij berlicum. maar ze blijven niet altijd even lekker zitten als je ze wilt fotograferen. je moet er soms echt achterheen. je voelt je dan net meneer prikkebeen, die met zijn net kapellen probeert te verschalken...