met een boomblad in de bek draait de meerkoet enkele rondjes op z'n nest in de zuid-willemsvaart. als het juist plekje voor de nestbekleding gevonden is, wordt deze netjes gedrapeerd en gooit de vogel z'n overdreven grote poten in de strijd: het blad wordt op de bodem van het netst over de takjes geplet met lompe zwemvogelvoeten *.
mooi ritueel om te aanschouwen.
mooie plaats ook heeft de vogel uitgekozen voor zijn drukke bedoening (want zo'n nest bouwen en onderhouden is geen sinecure!). de broedplaats geniet de bescherming van de meerpalen en daar tegenaan getimmerde panelen. en de vogel valt meestal mooi weg tegen de achtergrond. maar enkele meters boven het nest raast het bossche binnenstadsverkeer over de kasterenbrug.
maar ja, dat nest moest dáár komen, hoe dan ook en koet que koet...
* het woord zwemvogelvoeten heb ik gejat. ik ken het alleen uit het gedicht de stad van hans andreus. dat leest u onder meer hier.
delen via...
- E-mail een link naar een vriend (Opent in een nieuw venster) E-mail
- Delen op LinkedIn (Opent in een nieuw venster) LinkedIn
- Delen op Telegram (Opent in een nieuw venster) Telegram
- Delen op X (Opent in een nieuw venster) X
- Share op Facebook (Opent in een nieuw venster) Facebook
- Delen op WhatsApp (Opent in een nieuw venster) WhatsApp
- Delen op Bluesky (Opent in een nieuw venster) Bluesky

Geweldig, Jan, en geestig ook.
dank je, guido.
de humor ligt niet alleen op straat, maar ook in de knaal.