het landschap rond het dorp gedijt in mist. het is al fraai in veel prozaïscher omstandigheden, maar fraaier nog als nevelen over het grasland kruipen en bomenrijen langzaam - trager, trager nog - vervagen. en meer nog als het vroege najaars-duister ook een beetje mee wil werken.

een witte koe graast in het gras dat steeds meer kleur verliest. zelfs tussen kop en staart vervaagt haar beeld in shallow depth of field zoals dat heet in het jargon van fotografen.