een vader met drie kinderen. ik raad maar dat het zo zou kunnen zijn. maar ik zie: dit is herdenken. hier wordt – je ziet het aan de gezichten – echt nagedacht over waar het om gaat bij de jaarlijkse herdenking van de kindertransporten vanuit kamp vught in 1943.
en dat is heftig.
dit is een verhaal – van 1269 kinderen die de dood tegemoet gingen – dat je niet in de kouwe kleren gaat zitten.
als gids/rondleider bij nationaal monument kamp vught vertel ik deze geschiedenis altijd tijdens de rondleiding op het herinneringscentrum. en altijd weer loopt me daarbij – en dat is misschien niet echt professioneel – de rilling over de rug…
dit is een van de foto’s die ik vanmiddag bij de herdenking heb geschoten.