de voorronde

jolanda kooijmans uit asten draagt haar gedicht voor in le temps perdu in boxtel. ondanks alle aandacht en waardering van het publiek behaalt ze een plaats in de finale niet.

elianne van elderen uit best en gert vanlerberghe uit antwerpen zijn vanmiddag doorgegaan naar de finale van dichtslamrap in boxtel. de halve finale had plaats in café le temps perdu in boxtel - zoals gebruikelijk. wel echt weer een poëziefeestje. samen met andere (elders) genomineerden komen elianne van elderen en gert vanlerberghe op donderdag 25 januari - opnieuw in boxtel - uit in de finale van de dichtslamrap.
negen dichters zouden komen opdagen; er kwamen er zes. ziektes en afzeggingen. maar ook met zes dichters van formaat was de 'halve' finale van de dichtslamrap in boxtel vanmiddag toch echt een succes.
het wordt allemaal beslist nog mooier tijdens de finale. die is donderdag 25 januari om 20.00 uur in le temps perdu aan de markt in boxtel. ik ga er zelf beslist weer luisteren. echt wel een aanrader hoor...

klik hier voorde foto's van de voorrond van de dichtslamrap..

nat

het water staat hoog in maasuiterwaarden langs de empelsedijk

tussen de bomen door kijk je op de horizon en daar ligt de rivier de maas (foto boven). ik sta zelf te fotograferen op de empelsedijk - bij empel dus. geen rivier buiten z'n oevers hier, maar wel veel hoog water en wielen langs de dijk die buiten hun oevers zijn getreden. bomen met de voeten in het water, met hun spiegelbeelden als tegenvoeters.

sluis empel
empelsedijk

de kwasten van dorus

het gereedschap van de schijndelse kunstschilder dorus van oorschot in het jan heestershuis

in het jan heestershuis in schijndel wilde ik toch nog wel even een kijkje nemen bij de wisseltentoonstelling 'noorderlicht', met werken van noord-nederlandse realistische schilders - en met veel stillevens natuurlijk.

maar een van de mooiste stillevens in dat ontzettend leuke museum vind ik toch altijd weer de kleine opstelling van het oorspronkelijke atelier van dorus van oorschot. werk van hem en van zijn schijndelse collega jan heesters vormen de eigen collectie van het museum aan de pompstraat in het meierijse dorp.

Lees meer

dag ria

ria schouten achter de toog van haar café voltaire aan de stoofstraat in den bosch

in café voltaire wordt geen alcohol geschonken. het eten is er vegetarisch. rond de toog is het er meer huiskamer dan horecagelegenheid. je mag er je eigen boterhammen tussen de middag opeten, maar waarom zou je, want uitbaatster ria schouten maakt van haar broodjes en soepen kleine feestjes.
maar vandaag is het: dag ria.
want ria zwaait na 23 jaar af. het pensioen (ze is 65 geworden) lonkt. als ze vanaf vandaag haar zaak nog binnenkomt is het om aan de andere kant van de bar dan ze gewend is een bakje koffie of thee te drinken. gewoon voor de gezelligheid die ze in de zaak zelf heeft gecreëerd.

Lees meer

geloofstroost

een kapelletje met geloofsparafernalia in een holle boom op de hooidonksedijk in den dungen

zo zijn door de eeuwen heen plaatsen van heilige verering ontstaan. iemand doet het, neemt het initiatief - en de uitvoering ter hand. en dan is er ineens een plek voor geloofstroost. of zoiets. grappig verschijnsel van middeleeuwse allure maar dan wel met eenentwintigste-eeuwse elektrische kaarsje op een eenpootstafeltje (waardoor je het dus toch gewoon een stokkapel kunt noemen).
crucifixen, een foto van een mariabeeldje, een bosje bloemen, die vermaledijde kunstkaarsjes en een boeddhabeeldje. ik vind het een bijzondere combinatie. onder de foto van maria staat de tekst "ze is hier voor ieder van u".
en dan is het ook nog eens kerstmis...

minimalistisch landschap

beekveld bij berlicum in de mist. op de voorgrond de rivier de aa.

even heb ik gisteren overwogen na mijn hardlooprondje niet ook nog eens de koude mist in te fietsen, maar dan had ik mijn beurt wel voorbij laten gaan. want: vandaag geen (of nauwelijks) mist meer.
ik zag dit plaatje dus al tijdens het lopen - zo'n moment dat je alleen een iphone bij je hebt, die van zulke beelden echt niks weet te maken. dus ik ben na mijn trimloopje snel terug gegaan, bang dat de mist zou optrekken.
ik ben gek op dit soort minimalistische landschapjes. water, een dijkje, grasland en heel vaag op de achtergrond een rijtje bomen in de mist.

Lees meer

dat weer dus…

zo'n kunstwerk openbaart zich alleen met van dat lekkere mistige weer.
is dat hele kleine spinnetje op dat gebroken takje de kunstenaar die dit alles heeft gewrocht?

ik houd van dit weer. mist met hooguit een paar honderd meter zicht boven een polderlandschap. een streepje groen. daarboven nog net een paar bomen zichtbaar in de verte.
of dat zich een prachtig kunstwerk openbaart als je even niet naar verre verten tuurt. een fijnmazig web in een hoek van een gebroken grasstengel, met de vermoedelijke kunstenaar nog bovenop het takje.
druppels dichtbij, mist in de verte.
dat weer dus.
kunnen ze me midden in de nacht voor wakker maken - maar daar trap ik dan natuurlijk niet in.