(bijna dubbel) zelfportret

we kennen ze van vroeger van de kermis, de lachspiegels. zijn ze er nog steeds op de kermis? geen idee. sinds mijn kinderjaren heb ik deze vorm van volksvermaak gemeden als de builenpest. ik bedoel dit niet arrogant. ik heb er gewoon niks mee (zoals ik niks met carnaval heb).

hier, in het hartje van zaltbommel, zag ik mijzelve - in een in hoogglans geschilderde deur van een poortje - figureren in een film die verdubbeling met halvering combineert. verdubbeling omdat de reflectie mijn persoon deels verdubbelt, halvering doordat het lijkt of daar een slanke persoon staat, hetwelk de waarheid nogal geweld aandoet. maar je komt aardig in de buurt als je beide reflecties bij elkaar optelt ;-).

los van dit alles: het is alsof je een zeventiende-eeuws olieverfschilderij voorgeschoteld krijgt. geachte meneer rembrandt, ik voelde me vereerd...

een in hoogglans geschilderde deur wordt al gauw een lachspiegel

geveltoerist

een kat balanceert op het randje van de vensterbank

hierbij moest ik wel meteen denken aan de oude zwart-witfilm 'geveltoerist' ('safety last!', 1923) van de amerikaanse acteur harold lloyd. lloyd beklimt in die film een wolkenkrabber en hangt zelfs aan de wijzers van een grote klok. halsbrekende toeren, kortom. zoals deze (vermoedelijke) kater in zaltbommel. eerst met een arrogante air van heb-ik-jou-daar uitgebreid gapen en uitrekken en dan waardig schrijdend over de vensterbank richting balkonleuning. met koninklijke waardigheid.

overstekend pils

op de parade in den bosch steekt een serveerster de weg over naar het (tijdelijke) terras op het plein

waarom sluiten ze in godsnaam de straat niet af voor al het rijverkeer? ik vraag het me af als ik zie hoe obers en serveersters de straat tussen de cafés en het plein moeten oversteken. borden langs de kant waarschuwen het verkeer, maar waarschuwen... het helpt niet. waarschuwingen zijn er om in de wind geslagen te worden. jaja, ik weet het, dit klinkt allemaal erg belerend, maar in kan niet anders dan in de stad een hoge mate van hufterig gedrag constateren.
in de stad... we hebben het over den bosch. nog niet zo lang geleden leek het (met name doordeweeks) een spookstad. maar als je er nu om je heen kijkt, lijkt de hoofdstad van brabant zich als eerste stad geheel coronavirusvrij te hebben verklaard. en dat dat dan meteen ook wordt gevierd - en niet zo zuinig ook. de terrassen op de parade en - aan de andere kant van de kerk - aan de voet van de sint-jan zijn netjes anderhalvemetercoronaproof ingericht, maar geen plek is op deze prachtige zaterdagmiddag onbezet.
even terzijde: die terrassen op het plein en in de tuin van de sint-jan aan de hinthamerstraat zijn op zich een heel vrolijke aanwinst voor de stad.

rupsen kraken nestkastje

eikenprocessierupsen pakken nestkastje in

maar dát is niet de bedoeling... overal in de buurt hebben gemeenten op eikenbomen nestkastjes voor kool- en pimpelmezen opgehangen om zo de eikenprocessierups met zijn natuurlijke vijanden te bestrijden, maar nu openen die rupsen de tegenaanval. langs het drongelens kanaal in vught hebben eikenprocessierupsen een van de nestkastjes al ingepakt. de mezenwoning is gekraakt.

landjepik

de markt in boxtel wordt snel omgetoverd tot terras
 

de horecabedrijven aan de markt in boxtel krijgen van de gemeente de ruimte om hun terrassen fors uit te breiden om aan de anderhalvemeterafstand te kunnen voldoen. vrijdagmiddag hadden de marktkooplieden nog nauwelijks hun hielen gelicht, of de kroeg- en restaurantbazen verhingen de bordjes. ze wisten niet hoe snel ze het terrasmeubilair op de keien moesten zetten...

gezinsuitbreiding

in blijde verwachting
met kroost

nog geen maand geleden broedde dit paartje knobbelzwanen langs de zuid-willemsvaart bij den dungen. vandaag zag ik dat al wat aan de late kant was met mijn kraambezoek.

voor open doel

een stier op het voetbalveld van de pleinse boys

hier trappen op de zondagochtenden senioren hun balletje. maar afgelopen maandag was er koevoetbal. nou ja, het waren stieren die er hun partijtje speelden. drie stieren, losgebroken uit een wei in de omgeving van het voetbalveld van de pleinse boys op de kruising van houwsestraat en wolfsdreef in sint-michielsgestel. of er gescoord is, weet ik niet, maar op dit plaatje - zo voor open doel - ziet het er kansrijk uit voor het vee-team.

pilaarheilige

blauwe reiger op een paaltje

pilaarheilige... het is het eerste dat bij me opkwam toen ik deze blauwe reiger op z'n paaltje zag zitten. we hebben simeon en daniël, uit de vierde eeuw na christus, boetedoeners, asceten, hongerkunstenaars avant la lettre. en deze vogel zou zomaar een schijnheilige reïncarnatie van deze oude paalzitters kunnen zijn.

stil & leeg

een alternatieve dodenherdenking bij nationaal monument kamp vught, het voormalige ss-concentratiekamp

wachttoren, barak, crematorium, leeg veld. naast het crematorium vijf mensen: twee trommelaars van het gilde sint-catharina, directeur jeroen van den eijnde van herinneringscentrum en drie dames die samen één krans leggen: miep pickhard, dochter van een gevangene van kamp vught, haar dochter rolinka en haar kleindochter marinka; tweede, derde en vierde generatie dus. op de foto het moment direct na de kranslegging. even daarvoor was het twee minuten stil. maar het beeld was toen hetzelfde - zij het dat de krans toen nog op de grond lag.
dit is nationaal monument kamp vught op 4 mei 2020. het contrast tussen deze herdenking in tijden van corona en herdenkingen op 4 mei in voorgaande jaren is groot. denk even aan honderden mensen op het grasveld links, en rijen belangstellenden achter de vele kransleggers die na de ceremonie in defilé achter de tamboers nog langs de asputten (het massagraf van de zevenhonderdvijftig mensen die omkwamen in kamp vught) te gaan... niets van dit alles dit jaar. geen genodigden, geen publiek. slechts de vogels laten zich horen (en soms even zien).

zie ook de registratie door omroep brabant van de dodenherdenking 2020 bij nationaal monument kamp vught

verstoppertje

de pulletjes verstoppen zich in het hoge gras, maar moeder eend is waakzaam

ik had het eerst niet in de gaten. en ook nu is het nog een zoekplaatje. ik vond alleen die eend al wel leuk voor een foto. maar ik zag ze nog net op tijd, de verstopte pulletjes, net voordat ze zich in volle vaart uit de zwemvogelvoeten * te maken.

* dit woord is gejat uit het gedicht 'de stad' van hans andreus