Categorie: algemeen

model

Gepubliceerd op door jan van de ven
annemarie
van alebeek
patricia
van orsouw
trudy
tervooren
christ
goossens

ik heb er gisteravond weer twee uur lang heel erg stil voor moeten zitten, voor de konterfeitsels. mijn hoofd is door kunstenaars vastgelegd in potlood, pen en inkt. voor de tweede keer - dat ik dit nog mocht meemaken...

ze waren maar met z'n vieren (van de zeven leden die de schilderclub kent) in het voormalige atelier van henk groenendaal in den dungen. want het is henks oude schilderclubje. henk groenendaal overleed ruim een jaar geleden aan de gevolgen van kanker, maar zijn cursisten zijn door blijven gaan. en als eerbetoon aan hun leermeester stellen ze hun werk ook nog af en toe ten toon op exposities. en op de woensdagavonden doen ze in henks oude atelier in den dungen aan portrettekenen. daarvoor hebben ze modellen nodig. en omdat ik al eens eerder op verzoek van henk als 'sitter' had gefungeerd, werd ik gisteren opnieuw gevraagd.
en zo ben ik vereeuwigd door christ goossens uit gemonde, trudy tervooren uit lith, patricia van orsouw uit oss, en annemarie van alebeek uit schijndel. op de bijgaande foto's het resultaat: elk van de vier kunstenaars met het portret dat ze van me hebben getekend.
ik ben er eerlijk gezegd nogal verguld mee.

Lees meer

het smelt

Gepubliceerd op door jan van de ven
de graspollen winnen het na een dag al weer van de sneeuw...

het regent, het ijzelt, het hagelt, het sneeuwt...
ach, zo was het even.
nu vooral: het smelt.
en toch levert dat eigenlijk mooier beeld op - als de graspollen het winnen van de sneeuw - dan een totaal besneeuwd landschap waarin alle diepte lijkt weg te zinken.
dit is het woud, een prachtig poldergebied, een agrarisch landschap tussen den dungen en schijndel. hier in de buurt worden landerijen ontsloten door straten met schitterende namen als preutelsteeg, spurkstraat, ijzeren poortweg, schietbaanlaan, baarsend en lammershof.

op locatie

Gepubliceerd op door jan van de ven
het oude terrein van 'koudijs' op de kop van 't zand in den bosch is een ideale plek voor photoshoots

van tijd tot tijd neem ik er een kijkje: het gebied kop van 't zand langs de dieze in den bosch. een gebied met verval (oude fabrieksgebouwen van een veevoederfabriek) en bloei (nieuwe horeca, bedrijven, culturele activiteiten). ouwe meuk met een fantastische uitstraling.

dat vonden klaarblijkelijk ook de jonge vrouwen die de vervallen silo's en brakke gebouwen gistermiddag gebruikten als decor voor hun photoshoots. geen echte fotocamera's maar iphones. het feit dat de twee groepjes dames heel doelgericht te werk gingen, maakte me duidelijk dat de mobieltjes steeds vaker worden gebruikt voor serieuze fotografie.

de tramkade, de veevoederfabriek, de kop van 't zand: de plek is volgens de mensen die het kunnen weten op weg de nieuwe culturele sterlocatie van den bosch te worden. en dus ook een prachtig urbex (urban exploration) decor voor de fotograaf.

aanleggen

Gepubliceerd op door jan van de ven
geparkeerd voor de kroeg: met zijwieltjes...

op de zaterdagmiddag na het winkelen even aanleggen.
dat zal feest zijn voor de kleine meid.
je kunt er niet vroeg genoeg aan beginnen.
wel verstandig, die zijwieltjes...

grote bek

Gepubliceerd op door jan van de ven
bek wijd open, oren in de nek: sappho gaapt...

bijten naar het baasje?
't blijven natuurlijk predatoren hè, die katten. oren in de nek, de muil wijd opengesperd, de tong steekt uit alsof het een glijbaan is.
sappho - hier ten huize bekend als het rode monster - gaapt.
je herkent er bijna de poes niet meer in.

verplicht vroeg op

Gepubliceerd op door jan van de ven
benjamin franklin, bedenker van de zomertijd

het komend weekeinde wordt de zomertijd weer uitgeluid. het is dan 233 jaar geleden dat het idee ervoor voor het eerst werd geopperd. door benjamin franklin. hem kunnen we daarmee dus bestempelen als de aartsvader van de zomertijd. in 2004 ben ik voor het eindhovens dagblad - waar ik toen voor schreef - de archieven eens ingedoken. eigenlijk is het verhaal wel weer actueel, want opnieuw laait de discussie op of we die idiotie van klokken voor- en achteruit zetten niet gewoon weer moeten terugdraaien.

anekdote
op een morgen wordt benjamin franklin al om zes uur wakker; geheel tegen zijn gewoonte, want hij houdt van de nachtelijke uurtjes en slaapt gewoonlijk uit tot na het middaguur. “dat de zon al zo vroeg schijnt”, denkt hij. “ik kijk in de almanak en zie om welke tijd vandaag de zon op moet komen. ik blader door naar de komende weken, maanden. tot in juni komt de zon steeds vroeger op. en het hele jaar lang, zie ik, verschijn de zon nooit pas na achten.”

franklin is hoogst verbaasd: zo vroeg kan het toch niet al licht zijn? hij heeft er maar eens een bevriende wijsgeer op aangesproken. die geeft hem gelijk. nee, zo vroeg wordt het echt niet licht. franklins vensters hadden geen licht toegelaten. hij had slechts de fout gemaakt zijn raam ’s nachts open te laten, waardoor de duisternis zijn kamer had kunnen ontvluchten…

Lees meer

hangbrug

Gepubliceerd op door jan van de ven
spinnenwebben tussen verdorde bloemknoppen

net een hangbrug, dacht ik. het had zo een ontwerp van isambard kingdom brunel kunnen zijn. er zijn best wel wat overeenkomsten met diens clifton suspension bridge in bristol. wel met een beetje fantasie kijken natuurlijk hè...

fakirkikker

Gepubliceerd op door jan van de ven
een groene kikker op de bolster van de tamme kastanje

terwijl ik tussen de lege bolsters onder de kastanjeboom probeer nog een maaltje kastanjes (later lekker poffen) te verschalken, komt ineens dit groene kikkertje tevoorschijn. het beestje springt geschrokken in het rond en belandt dan op de scherpe punten van een bolster - en blijft er even zitten als een volleerd fakir. waar ik er mijn vingers al meermalen aan de stekels van de bolsters geprikt heb, maalt de kikker er niet om. hij blijft weliswaar niet zitten, maar dat is waarschijnlijk vooral aan mijn aanwezigheid te danken.
ik was op seldensate, het park rond de ruïne van het gelijknamige kasteel bij middelrode. het is daar prachtig in deze tijd van het jaar. herfstkleuren all over the place. en zelfs nog wat eigenwijs groen dat niet bruin worden wil. een aardig palet aan kleuren, alles bij elkaar.

een oogje op vincent

Gepubliceerd op door jan van de ven
kijken naar schilderijen in de stijl van vincent van gogh

een oogje op van gogh hebben op de tentoonstelling 'loving vincent'... dat in beeld te brengen leek me wel toepasselijk. ik heb het dan ook maar letterlijk genomen.
het was druk, gisteren in het noordbrabants museum in den bosch. het was de laatste dag van de tentoonstellingen van chiharu shiota en 'de jaren 80' en de tweede dag van 'loving vincent', met het werk van 125 kunstenaars uit binnen- en buitenland naar schilderijen van van gogh. die nieuwe kunstwerken zijn gebruikt voor een animatiefilm waarin dorota kobiela en hugh welchman het werk van van gogh tot leven hebben gebracht.

dan wordt ’t een beetje oranje

Gepubliceerd op door jan van de ven
twee vrouwen, gestoken in geel en wit, dolen door 'uncertain journey' van de japanse kunstenares chiharu shiota

een jonge vrouw in een gele jas loopt door de installatie 'uncertain journey' van de japanse kunstenares chiharu shiota. een gele jas temidden van een spannende mist van rood draad wordt dan een beetje oranje.
ik was nog maar net op tijd. de tentoonstelling van shiota's werk was vandaag voor het laatst te zien in het noordbrabants museum in den bosch. en ik ben blij dat ik m'n kans niet voorbij heb laten gaan.
even drongen wat fout-nationalistische beelden bij me binnen. van de oude suprematie, van boten met het rood van bloed en vlammen als een historische schildering van de overwinning van michiel de ruijter op de medway - of zoiets. even maar hoor, want eerlijk gezegd zag ik vooral de manier waarop mensen zich door het gigantische web van rode draad bewogen. dat was toch het boeiendst. daar moet je dan wel even voor blijven staan, maar dan heb je ook wat: een hele voorstelling...