elianne van elderen uit best en gert vanlerberghe uit antwerpen zijn vanmiddag doorgegaan naar de finale van dichtslamrap in boxtel. de halve finale had plaats in café le temps perdu in boxtel - zoals gebruikelijk. wel echt weer een poëziefeestje. samen met andere (elders) genomineerden komen elianne van elderen en gert vanlerberghe op donderdag 25 januari - opnieuw in boxtel - uit in de finale van de dichtslamrap.
negen dichters zouden komen opdagen; er kwamen er zes. ziektes en afzeggingen. maar ook met zes dichters van formaat was de 'halve' finale van de dichtslamrap in boxtel vanmiddag toch echt een succes.
het wordt allemaal beslist nog mooier tijdens de finale. die is donderdag 25 januari om 20.00 uur in le temps perdu aan de markt in boxtel. ik ga er zelf beslist weer luisteren. echt wel een aanrader hoor...

klik hier voorde foto's van de voorrond van de dichtslamrap..

in het jan heestershuis in schijndel wilde ik toch nog wel even een kijkje nemen bij de wisseltentoonstelling 'noorderlicht', met werken van noord-nederlandse realistische schilders - en met veel stillevens natuurlijk.

maar een van de mooiste stillevens in dat ontzettend leuke museum vind ik toch altijd weer de kleine opstelling van het oorspronkelijke atelier van dorus van oorschot. werk van hem en van zijn schijndelse collega jan heesters vormen de eigen collectie van het museum aan de pompstraat in het meierijse dorp.

zo zijn door de eeuwen heen plaatsen van heilige verering ontstaan. iemand doet het, neemt het initiatief - en de uitvoering ter hand. en dan is er ineens een plek voor geloofstroost. of zoiets. grappig verschijnsel van middeleeuwse allure maar dan wel met eenentwintigste-eeuwse elektrische kaarsje op een eenpootstafeltje (waardoor je het dus toch gewoon een stokkapel kunt noemen).
crucifixen, een foto van een mariabeeldje, een bosje bloemen, die vermaledijde kunstkaarsjes en een boeddhabeeldje. ik vind het een bijzondere combinatie. onder de foto van maria staat de tekst "ze is hier voor ieder van u".
en dan is het ook nog eens kerstmis...

ik houd van dit weer. mist met hooguit een paar honderd meter zicht boven een polderlandschap. een streepje groen. daarboven nog net een paar bomen zichtbaar in de verte.
of dat zich een prachtig kunstwerk openbaart als je even niet naar verre verten tuurt. een fijnmazig web in een hoek van een gebroken grasstengel, met de vermoedelijke kunstenaar nog bovenop het takje.
druppels dichtbij, mist in de verte.
dat weer dus.
kunnen ze me midden in de nacht voor wakker maken - maar daar trap ik dan natuurlijk niet in.