dan heb je daar toch in het hartje van vught ineens een prachtig cultureel ontmoetingscentrum staan. vandaag was het open dag in depetrus - en het was vol in de voormalige sint-petruskerk (in 2005 aan de rooms-katholieke eredienst onttrokken). zoveel volk haal je tegenwoordig met een mis niet meer binnen.
architect carl weber (die trouwens ook de plannen tekende voor de lambertuskerk in cromvoirt, en voor een hele reeks andere kerken in vooral het zuiden van nederland) bouwde de sint-petruskerk in de tachtiger jaren van de negentiende eeuw.
in 2007 heb ik nog eens geprobeerd of ik in de - toen al niet meer toegankelijke - kerk van binnen mocht fotograferen om de oude staat vast te leggen, maar dat is me - om veiligheidsredenen - geweigerd.

ik heb toen foto's door de glazen deuren geschoten. en zo kun je goed de verschillen tussen toen en nu zien.
vandaag heb ik vanaf ongeveer dezelfde plek een foto gemaakt. zoek de verschillen, zou ik zeggen...

even eens een blogje zonder foto. dit gaat over iets dat niet in een concreet beeld te vatten valt. het gaat over lucebert, de dichter, die van 'val voor vliegengod', die nu zelf postuum lijkt te vallen.

luceberts biograaf wim hazeu vond tot zijn eigen grote ontsteltenis brieven van de dichter (wiens naam eigenlijk bertus swaanswijk was; hij overleed in 1994) waarin hij antisemitisme en hitlers nationaalsocialisme verheerlijkt. hij blijkt zich als jonge vent ook vrijwillig te hebben opgegeven voor de arbeitseinsatz. en dat is een schok. te meer daar luceberts werk juist zo het tegenoverstelde lijkt te willen beweren.

dit 's morgens op mijn nuchtere maag in mijn ochtendblad te lezen, geeft me bepaald geen prettig gevoel. want lucebert was eind jaren zestig van de vorige eeuw mijn eerste confrontatie met echte poëzie. een eye-opener. een experimentele dichter van 'de vijftigers' - en als schilder gelieerd aan de cobra-groep.