Auteur: jan van de ven

blondine

Gepubliceerd op door jan van de ven
blonde d'aquitanes langs de dommel

mijn rechter broekspijp zit onder de modder. mijn vrouw wijst me erop als ik thuiskom. "tja, dat heb je ervan", zeg ik, "als je voor een blonde schone op de knieën gaat."
dat de schone in kwestie een echte blonde schone is, constateert ook een man die langs loopt als ik - op die rechter knie dus - mijn foto aan het schieten ben. "mooie blondine", zegt hij in het voorbijgaan. want zo noemen ze ze hier vaak: blondine voor 'blonde d'aquitane', een koe die er vooral is voor het vlees. maar daar denk ik dan bij: het oog wil ook wat. want: prachtige koeien.
ik heb wel even moeten wachten voordat de dame zo mooi voor me stond dat ze me een uitzicht bood op haar gezellin in de achtergrond.

gement

Gepubliceerd op door jan van de ven
vrijdag 15 september 2017, eind van de middag. de gement op z'n mooist, met zonlicht, wolken en een bui in het midden.

het is bevochten land. jaren geleden waren er ruimtelijke plannen (natuurlijk weer een autoweg) die voor deze prachtige polder tussen den bosch en vught de doodsteek zouden hebben betekend. maar uiteindelijk won het gezond verstand. geen cement in de gement.
nou is er toch wel een stukje vanaf gesnoept, maar daarvoor heeft de overheid weer geïnvesteerd in natuurontwikkeling ter plaatse. zo heet dat dan - maar we weten natuurlijk allemaal dat het meer met cultuur (immers: een ingreep van de mens) te maken heeft dan met natuur. niettemin, we mogen er blij mee zijn, want wat is het toch altijd weer mooi in deze polder. maar niet altijd mooi weer.
ik stond hier vorige week vrijdag aan het eind van de middag en zag de wolken donkerder worden boven de horizon. en toen viel er in de verte een bui. en het was al behoorlijk nat. het water stond hoog in de polder. maar op de honderdmorgensedijk had ik gewoon nog droge voeten.

kindsoldaten

Gepubliceerd op door jan van de ven
kinderen worden gedrild. ze mogen ervaren wat exerceren is bij de citadel in den bosch

leuke sport, re-enactment. altijd goed voor een leuk historisch tableau vivant. bij de citadel van den bosch waren leden van de schutterij 's-hertogenbosch uit de franse tijd actief met demonstraties - dat doen ze daar wel vaker.
ook kinderen mochten ervaren hoe het is om te exerceren. ze konden er ter plekke zelfs een diploma voor halen - als het de commandant (rechts op de foto) tenminste behaagde.
geweer over de schouder, vooral streng kijken, de trom in de maat volgen en dan nog even stam op appèl.
kindsoldaten aan de dieze...

wegwijzer

Gepubliceerd op door jan van de ven
een kauw op de uitkijk in het bossche broek

bij het vallen van de avond zit een kauw op de uitkijk. de fietesroutepijlen sturen ons naar rechts, de vogel wijst naar links.
het bossche broek, gezien in de richting van vught.

tin en tuig

Gepubliceerd op door jan van de ven
luuk fontijn bouwt in zijn stand op den bosch maritiem gewoon door aan zijn schip

de bossche haven ligt vol boten en bootjes. de meeste voorzien van fleurige vlaggen. gepavoiseerd, moesten we vroeger leren - het woord kwam in vele dictees terug. het is den bosch maritiem en daar hoort dat vlagvertoon bij.
bij de boombrug staan - zoals te doen gebruikelijk - de standjes van de mannen (vrouwen lijken in dat wereldje niet voor te komen) die modelboten bouwen. da's 't leukste van dat hele 'maritiem', waar ik verder de lol niet zo van inzie.

peter bruynensteyn toont zijn zeventiende-eeuwse oorlogsschip 'sovereign of the seas'

enthousiaste mannen, die scheepsmodelbouwers. ik maak een praatje met luuk fontijn die minuscule stukjes koper tot een scheepsreling staat te solderen. een heel precies werkje, met kleine druppeltjes tin. en ik spreek peter bruynensteyn die staat te knutselen aan het tuig van zijn model van het zeventiende-eeuwse britse oorlogsschip hms sovereign of the seas.
het is een hobby die tijd en geduld vergt. je moet er perfectionist voor zijn. mooi om te zien, maar ik zou er kriegel van worden...

buienradar

Gepubliceerd op door jan van de ven
schuilen voor de regen in het tunneltje van de paardensteeg

op de paardensteeg tussen het bossche broek en vught begint het ineens met bakken uit de lucht te vallen. maar gelukkig is er dat tunneltje even verderop. het staat al vol met schuilende lotgenoten.
het viertal aan het eind van de tunnel gaat uitzoeken hoe lang de bui nog aanhoudt. de buienradar wordt op de iphone geraadpleegd.
"actueel, geen regen in zicht", leest de man vanaf zijn mobieltje.
het is bijzijden de waarheid, maar toch een hele geruststelling...

de oversteek

Gepubliceerd op door jan van de ven
een man steekt de gaanderij tussen twee vleugels van de willem twee over

daar moet je even geduldig voor zijn - en vooral niet de pech dat als er dan eindelijk iemand over die galerij loopt, de zon ineens achter een wolk duikt.
ik wilde het allebei: een mens en de zon.
de foto is geschoten vanaf de binnenplaats van de voormalige willem twee sigarenfabriek (goulmy & baar) aan de boschdijkstraat in den bosch. dat kan soms, bijvoorbeeld als het monumentendag (afgelopen zaterdag) is. en dan is dit altijd wel een mooi gebouw om eens van binnen te bekijken. waar vroeger sigaren werden gemaakt, huizen nu bedrijfjes in de creatieve sector rond een poptempel waar een enorme hoeveelheid geluid uit komt als er even een tussendeur open gaat.
maar op de binnenplaats is het opmerkelijk stil. een oase van rust. maar uit die donkere wolk daarboven, vallen druppels - eerst als buitje, dan als bui. maar op dat moment is het plaatje al gekiekt.

van toen en nu

Gepubliceerd op door jan van de ven
in het duister van zijn boerderij aan de bosscheweg in den dungen toont adriaan van abeelen (rechts) met een zaklampje zijn archeologische vondsten uit boxtel (kasteel stapelen) en den bosch.

adriaan van abeelen (onder meer voorzitter van natuur- en milieuvereniging het groene hart) vertelt in zijn historische boerderij aan de bosscheweg in den dungen honderduit. hij stapelt over ambtenarij, subsidieperikelen, vergunningenbeleid, monumentenzorg en ridicuul gedoe de ene anekdote op de andere, ten gehore van een groepje mensen dat de kans grijpt die open monumentendag biedt: binnenkomen waar normaal gesproken de deur dicht is.

Lees meer

stappen

Gepubliceerd op door jan van de ven

hier is het stil - eventjes. maar als je goed luistert, hoor je de verstilde tred en de ruisende habijten van de zusters van lang geleden.
dit is het trappenhuis in het uit 1914 stammende zusterhuis van het groot ziekengasthuis (godshuizen) in den bosch, ontworpen in neo-renaissancestijl door de architecten vrijman (rijksbouwmeester) en klompers.
die informatie over de ontwerpers zet ik er alleen maar even bij omdat dat ook eigenlijk wel hoort op 'open monumentendag', want dat is het vandaag.
je kunt op zo'n dag naar binnen in een keur aan monumentale gebouwen waarvan alleen op deze dag de deuren open staan voor een groot publiek. en zo kom je op plekken die je anders nooit kunt bekijken.
zouden de zusters van toen ook af en toe hebben genoten van de diffuus invallende zonnestralen halverwege de middag?
en zouden ze dat als een goddelijk licht hebben ervaren?

de trappen in het voormalige zusterhuis van het groot ziekengasthuis in den bosch.

stof

Gepubliceerd op door jan van de ven
het bewerken van een gortdroge akker in den dungen

vandaag stort het af en toe met bakken uit de lucht.
gisteren nog, was het gortdroog en deed de boer een hoop stof opwaaien - letterlijk, in dit geval.