terwijl ik tussen de lege bolsters onder de kastanjeboom probeer nog een maaltje kastanjes (later lekker poffen) te verschalken, komt ineens dit groene kikkertje tevoorschijn. het beestje springt geschrokken in het rond en belandt dan op de scherpe punten van een bolster - en blijft er even zitten als een volleerd fakir. waar ik er mijn vingers al meermalen aan de stekels van de bolsters geprikt heb, maalt de kikker er niet om. hij blijft weliswaar niet zitten, maar dat is waarschijnlijk vooral aan mijn aanwezigheid te danken.
ik was op seldensate, het park rond de ruïne van het gelijknamige kasteel bij middelrode. het is daar prachtig in deze tijd van het jaar. herfstkleuren all over the place. en zelfs nog wat eigenwijs groen dat niet bruin worden wil. een aardig palet aan kleuren, alles bij elkaar.

een jonge vrouw in een gele jas loopt door de installatie 'uncertain journey' van de japanse kunstenares chiharu shiota. een gele jas temidden van een spannende mist van rood draad wordt dan een beetje oranje.
ik was nog maar net op tijd. de tentoonstelling van shiota's werk was vandaag voor het laatst te zien in het noordbrabants museum in den bosch. en ik ben blij dat ik m'n kans niet voorbij heb laten gaan.
even drongen wat fout-nationalistische beelden bij me binnen. van de oude suprematie, van boten met het rood van bloed en vlammen als een historische schildering van de overwinning van michiel de ruijter op de medway - of zoiets. even maar hoor, want eerlijk gezegd zag ik vooral de manier waarop mensen zich door het gigantische web van rode draad bewogen. dat was toch het boeiendst. daar moet je dan wel even voor blijven staan, maar dan heb je ook wat: een hele voorstelling...

je hebt dat ook wel met wolken, dat je er in het voorbijgaan van alles in ziet. zo had ik dat vanmorgen ineens met deze vleesetende plant, die volgens de bijsluiter van de bloemist 'mr. mosquito' heet. hartstikke plantaardig, maar een veganist zou 'm natuurlijk niet in huis halen - dit terzijde.
ik zag daar dus die plant met duidelijk dat groene alien-achtige mannetje dat voor de troepen uitloopt. gedecimeerde koppartij en misvormde armpjes, dat wel. maar duidelijk een aanvoerder. voorop. de grote roerganger.
en zo laten wij ons toch altijd weer fnuiken door beelden die niet als zodanig bedoeld zijn...