vanmiddag voelde ik me helemaal de verteller. het is een gevoel dat ik ook wel ken van mijn werk als gids bij nationaal monument kamp vught, maar vertellen over joden die in de oorlog zijn vermoord, en dat verhaal dan doen in het huis dat zij hebben bewoond, en dat dan weer ten overstaan van vijftien belangstellenden die zo maar binnen zijn komen lopen... dat is toch wel heel bijzonder.