dobberen op versvoeten

een deelnemer aan 'varen met jheronimus' leest met de declamerende dichters mee uit de bundel waarin de speciaal voor dit evenement geschreven gedichten zijn verzameld
een deelnemer aan 'varen met jheronimus' leest met de declamerende dichters mee uit de bundel waarin de speciaal voor dit evenement geschreven gedichten zijn verzameld

terwijl dommelgolfjes zachtjes tegen de boeg klotsen, zijn er welluidende stemmen voor het tegengeluid. dobberend op versvoeten is er poëzie op het water. één enkel sonnet en een stuk of tien gedichten in vrijere vormen waarbij het woordspel meer valt in de categorie poetryslam dan in de traditie van vormvastheid. en er is muziek, maar dan van een cd'tje, want de eindhovense zangeres iris penning moest te elfder ure verstek laten gaan.
vanmiddag gaat met enkele tientallen genodigden 'varen met jheronimus' van start: in dit jeroen bosch-jaar de 500 jaar geleden overleden meester der duivelskunstige schilderijen eren met poëzie, muziek en een vaartochtje langs de wallen van de oude vesting.

Lees meer

ramptoerisme

vele honderden mensen verzamelden zich in de loop van de dag voor de hekken bij de ingestorte panden
vele honderden mensen verzamelden zich in de loop van de dag voor de hekken bij de ingestorte panden

vele honderden mensen zijn vandaag op de markt in den bosch een kijkje gaan nemen op de plek waar gisteravond tegen elf uur twee historische panden zijn ingestort. ramptoerisme bij de ravage (en jaja, ik was aan het eind van de middag een van die ramptoeristen).

Lees meer

gouden uurtje

het gouden uurtje in de polder bij vinkel
het gouden uurtje in de polder bij vinkel

de weerscheut bij vinkel, donderdag 25 februari 2016, 17.34 uur. het gouden uurtje van de landschapsfotograaf. het steeds roder wordend zonnetje kleurt alles goud. lensflare maakt het nog stralender dan het al is. een pony in de wei vangt het licht en houdt het vast op die stralen na die langs het silhouet door de vacht schijnen. het is koud. er staat een gure wind. maar dat vergeet je bij zo'n aanblik even...
 
 
 

hagel

de heihoeksingel in oss, donderdag 25 februari 2016, 16.23 uur
de heihoeksingel in oss, donderdag 25 februari 2016, 16.23 uur

het leven van een scholier gaat niet altijd over rozen. elke dag weer op die fiets en dan nog zo'n enorme hagelbui op je kop krijgen ook. het moest verboden worden.
 
 
 

nieuwe kunsthal

de nieuwe kunsthal boschveld aan de vughterstraat in den bosch
de nieuwe kunsthal boschveld aan de vughterstraat in den bosch

zondag is aan de vughterstraat in den bosch de nieuwe kunsthal boschveld geopend met de expositie 'bij het zigzagpad'. vanmiddag ben ik er even een kijkje wezen nemen. dat zou ik iedereen wel willen aanraden.
er zijn tot 12 maart werken te zien van otto egberts, corrie de boer, roel van der aa, dennis amatdjais, tijs van bakel, roos holleman, folke janssen, jeanne rombouts en fred geven.

Lees meer

’t lijkt wel lente

de eerste paardenbloem bloeit aan de slootkant
de eerste paardenbloem bloeit aan de slootkant

rijd ik vanmiddag langs de oude keerdijk in den dungen, staan daar al paardenbloemen in bloei. het is dezelfde dag dat de krant de geboorte van vier lammetjes meldt.
als 't nou geen lente is, weet ik 't niet meer. de hagelbui van gisteren zal een vergissing geweest zijn...
 
 
 

gewoon een hek

zon, wolken, een hek... wel leuk als het allemaal meezit.
zon, wolken, een hek... wel leuk als het allemaal meezit.

je rijdt er honderd keer aan voorbij en dan ineens zie je het licht.
nu is het licht niet altijd zo mooi als het vanmiddag was. dus misschien was dat alleen wel de reden dat ik afstapte.
en toch is het maar gewoon een hek.
haldersebaan, sint-michielsgestel, 16.22 uur. mijn dag was ineens helemaal goed!
 
 
 

1 mijl, 1 jaar, 1 lens

soms vind je prachtige pareltjes op het wereldwijde web. zoals een video met een kwartier aan zwart-witfoto's van de amerikaanse fotograaf todd gipstein. ik stuitte er vanavond bij toeval op.

drie jaar geleden daagde gipstein (hij reist voor onder meer national geographic de hele wereld over) zichzelf uit. hij wilde bewijzen dat je ook dicht bij huis heel mooie foto's kunt maken. het resultaat zette hij januari 2014 op youtube.

"1 mile, 1 year, 1 lens" heet zijn project. een jaar fotograferen rond een 1 mijl lange kuststrook bij zijn huis in groton (connecticut) aan de amerikaanse oostkust. in zwart-wit. en dat alles met een camera met één vaste lens (f/2, 35 mm kleinbeeldequivalent): de fuji x100. heel toevallig is dat ook mijn lievelingscamera (zij het inmiddels tamelijk verouderd, want een cameraleeftijd van vijf jaar is heel oud in dit snelle digitale tijdperk!).

ook ik ben in de loop van de tijd met deze camera steeds vaker rücksingslos in zwart-wit gaan fotograferen. in jpeg en zonder op kleur te kunnen terugvallen voor nabewerking. die werkwijze bevalt me steeds beter - want: uitdagender.

bekijk deze video. een kwartier lang geen moment van verveling (en mooie muziek op de koop toe).
hier staat-ie dus: "1 mile, 1 year, 1 lens".
 
 
 

de een z’n dood…

reclame voor brood en worstenbroodjes op de etalage van het gesneuvelde la place
reclame voor brood en worstenbroodjes op de etalage van het gesneuvelde la place

de broodjeswinkel van la place op de markt in den bosch is met de sluiting van v&d gesneuveld. volgens mij was dit een goed draaiende tent en een prima bestemming voor de dagelijkse lunchwandeling. smakelijke broodjes.
maar de dood van la place is vandaag het brood voor andere broodbakkers die hun waren op de zaterdagse markt aan de man brengen. twee van hen hebben de etalage van la place ingezet voor hun eigen reclamedoeleinden.
jammer la place failliet...
ik weet niet of ik dit een chique vorm van adverteren vind...

Lees meer

wachten op de zon…

den bosch, de binnendieze bij de gasthuisstraat
den bosch, de binnendieze bij de gasthuisstraat

soms heb je even pech, moet je geduld hebben, maar wordt het wachten uiteindelijk beloond. zoals met deze foto van de schaduw van een fiets, geprojecteerd op de muur van de binnendieze in het hartje van den bosch.
hier kun je via een hardstenen trap afdalen naar het water. maar in de korte tijdsspanne die nodig is om van het plaveisel van de gasthuisstraat naar het water van de binnendieze te komen, dook de zon achter de wolken en verdween de fiets uit beeld voordat ik kon afdrukken.
maar ik had mijn zinnen op dat beeld gezet. dan kan ik het niet goed hebben dat het me wordt afgenomen. ik heb gewacht op de zon. en na een klein half uur deed zich de gelegenheid alsnog voor.

nog een voorbeeld...

Lees meer