het dominante varken

Gepubliceerd op door jan van de ven

daags voor een boerenprotest 1n 2019 verloor deze zeug drie van haar elf biggen. en nog steeds vind je op de grondplaat van het beeld van kees jansen (uit 1979) twaalf afgezaagde pootjes. wel een beetje triest gezicht. de bossche wijkagent meldde indertijd de bronsdiefstal op twitter en grapte daarbij: "dit bedoelen we niet met inkrimpen van de veestapel".

ik ben hier vaak langs gekomen, maar heb niet eerder de aanvechting gehad om er een foto van te maken. het beeld was al zo vaak fotografisch vastgelegd dat ik me niet kon voorstellen dat er nog enige eer aan te behalen zou zijn. en dan komt er een dag dat je het toch maar probeert. door mijn knieën gaand, zag ik ineens de symboliek van het beeld dat dit opleverde: zo'n enorm varken aan de voet van het toch bepaald niet minuscule provinciehuis van architect huig maaskant legt de grote belangen van de varkenshouderij in de provincie bloot.

beeldengroep 'zeug met toom biggen' van kees jansen

grijs

Gepubliceerd op door jan van de ven
fijne motregen op de dijk langs de essche stroom

grijs weer. en niet doordat het een zwart-witfoto is. veel kleur is op een dag als deze (gisteren) weg. een hele middag fijne motregen - te weinig om tijdens een lange wandeling nat te worden, te veel om droog te blijven. maar o, wat wordt het landschap er mooi van, zoals hier op de dijk tussen de halse barrier en halder, met de essche stroom dichtbij (daar links achter die knotwilgen) en nog een lang en modderig pad te gaan.

triomf

Gepubliceerd op door jan van de ven
sokke verovert de boekenkast

dit mag dus niet. het is haar herhaaldelijk en tot in den treure duidelijk gemaakt. maar ze zit zich daar dan toch maar mooi te laven aan de letteren. haar blik is er een van triomf: haha baasje, gefnuikt...

cat. zwaar bier

Gepubliceerd op door jan van de ven
sokke

sokke heet ze, om de vier witte voetjes die ze voor de foto angstvallig verborgen houdt. ze is gek op de kartonnen doosjes van het zware bier van de aldi. onder de lamp, op de eetkamertafel. een dondersteen van inmiddels elf maanden oud.
de foto is geschoten met een fuji x-t2 camera met daarop een 50mm lens van nikon (af nikkor 1:1.4 d 50 mm gekoppeld via een kipon adapter). en dat betekent handwerk bij diafragmeren en scherpstellen. maar de kwaliteit van dat simpele lensje is bijna overdonderend. aan deze foto is geen enkele bewerking uitgevoerd. rechtstreeks uit de camera, die stond ingesteld op acros-yellow filmsimulatie. verder: diafragma 1.4, iso 800, 1/250 seconde.

gemonde

Gepubliceerd op door jan van de ven
prachtige skyline

het dorp gemonde, aan de overkant van de bolle akker langs de rivier de dommel. in het midden de spits van de sint-lambertuskerk.

skyline in de herfst

Gepubliceerd op door jan van de ven
de skyline van den bosch in herfstnevelen

dan zie je dat het toch echt herfst is. den bosch op de achtergrond in nevelen gehuld. geen mist. het regent boven de stad. loodgrijze wolken trekken naar het zuidoosten. daaronder kleurt het bossche broek goud en brons.

sokke

Gepubliceerd op door jan van de ven
sokke op de royal enfield in de serre

de royal enfield staat weer in de winterstalling, te pronken in de serre. de poes vindt 't spannend, maar 't zou een poetspoes moeten wezen: eventjes lak en chroom opwrijven, zo eens in de week.
toen onze nieuwe huisgenoot vier weken geleden in de leeftijd van zeven maanden in een reismandje het dierenasiel verliet, had ze een andere naam dan die wij haar gegeven hebben. deze foto toont goed aan waarom wij haar uiteindelijk in plaats van gewoon poes toch maar 'sokke' hebben genoemd.

poes

Gepubliceerd op door jan van de ven
poes op de krant. beetje lastig met bladeren, maar wel weer gezellig

iets meer dan twee jaar was er geen kat in huis. sinds de dood van sappho wilden we er niet meer aan beginnen. maar na al die tijd zijn we er nu toch van overtuigd dat de voordelen tegen de nadelen opwegen.
en zo hebben we nu dan toch weer een poes, zeven maanden oud. ze kwam vanmorgen uit het asiel. daar had ze een foute naam. maar daar kun je als nieuwe baas en bazin natuurlijk gewoon wat aan doen. en zo heet ze nu gewoon poes.

het spoor terug

Gepubliceerd op door jan van de ven
de laatste spoorwagon is vanmiddag op het terrein van de van brederodekazerne in vught op de rails getakeld na een transport vanaf voormalig kamp westerbork

duizenden gevangenen van het voormalige ss-concentratiekamp vught zijn in de oorlog in goederen- en beestenwagons op transport gesteld naar doorgangskamp westerbork. voor velen, vooral joden, was dat een enkele reis - ze keerden niet terug, reisden hooguit verder, de vernietiging tegemoet. treinwagons van het type dat toentertijd door de duitsers werd gebruikt, volgden gisteren en vandaag het spoor terug. twee goederenwagons uit de tweede wereldoorlog werden getransporteerd van westerbork naar vught en staan nu op het terrein van de van brederodekazerne (ooit de kazerne van de ss), waar ze worden gerestaureerd. mei volgend jaar krijgen ze een plaatsje langs de lunettenlaan, vlakbij herinneringscentrum nationaal monument kamp vught, precies op de plek waar in de oorlog het eigen spoorlijntje van het concentratiekamp liep.

Lees meer

namen

Gepubliceerd op door jan van de ven
hier, in 2017 aan de van der does de willeboissingel in den bosch, vertel ik het verhaal van isaac en sien van leeuwen. zij woonden in dit huis totdat de nazi's hun woning confisqueerden. hun leven eindigde in sobibor. foto © jan mulders

vandaag heeft de heer willem-alexander van oranje nassau het holocaust namenmonument in amsterdam geopend. dat monument heeft veel voeten in de aarde gehad - maar daarover doe ik er hier verder het zwijgen toe. het is er. er staan 102.000 namen op van joden, sinti en roma die in de tweede wereldoorlog vanuit nederland de nationaal-socialistische vernietiging zijn ingestuurd.
ik vermoed dat geen van al die terreurslachtoffers familie van me is (hoewel je het natuurlijk nooit helemaal zeker weet), maar verwantschap, daar gaat het mij niet om. wel om het feit dat het overgrote deel van de joden in nederland is vermoord. absurd en niet te bevatten. twaalfduizend van hen maken deel uit van mijn verhaal. niet mijn eigen verhaal, maar het verhaal dat ik verte l als gids/rondleider van nationaal monument kamp vught. de twaalfduizend joden die in 1943/44 gevangen hebben gezeten in ‘konzentrationslager herzogenbusch’ en van wie uiteindelijk slechts enkele honderden de oorlog hebben overleefd.

Lees meer