Categorie: algemeen

tja, wat nu?

drooggevallen op het wad
drooggevallen op het wad

natuurlijk hebben deze mensen hun schip bewust neergezet op het droogvallende wad. maar ik zag hierin toch wel een soort van wanhoop: wat nu?
het is het wad voor ameland en wat is een mooiere plek om voor anker te gaan?
en eh… ja, ik heb me dit keer een beetje aan een hdr-truukje gewaagd…
 
 
 

wild horses

paarden op het nieuwlandsreid, ameland
paarden op het nieuwlandsreid, ameland

op zilte weidegebieden aan de oostkant van ameland, al bijna bij het oerd, grazen de paarden. veel paarden. ze trekken zich van passanten niets aan; grazen onverstoord verder.

het beeld is niet erg spannend als je ze op stahoogte fotografeert. de contouren vallen dan weg tegen het vale groen en verre duinen. maar als je er even bij gaat liggen wordt het allemaal meteen heel anders. er is voor de liggende fotograaf best nog wel een plekje tussen de paardenvijgen te vinden…
 
 
 

van vrijheid en verzet

zangeres marijke metz zingt liederen van vrijheid en verzet
zangeres marijke metz zingt liederen van vrijheid en verzet

van kwaad tot erger en voor god en vaderland. ja, dat zijn titels van bots, de eindhovense popgroep die het socialistische strijdlied in een modern jasje stak. wijlen hans sanders en zijn kornuiten waren mijn helden in de jaren zeventig.
daar moet ik even aan terugdenken als ik in een amelands kerkje luister naar marijke metz. samen met pianist somar sharbat brengt zij (alt – ‘lage alt’ zegt zij zelf) deze maand op de woensdagavonden een zomeravondconcert rond liederen van vrijheid en verzet.
Lees verder “van vrijheid en verzet”

vooruitgeworpen schaduwen

zerken op de vooruitgeworpen schaduwenlgemene begraafplaats in nes, ameland
zerken op de vooruitgeworpen schaduwenlgemene begraafplaats in nes, ameland

begraafplaatsen oefenen een vreemde aantrekkingskracht op me uit. vooral oude dodenakkers. een beetje ’n morbide trekje, geef ik toe. maar zo’n beeld als dit, van de algemene begraafplaats ameland aan het bramerduinenpad in nes, vind ik onweersstaanbaar. hier werpt de dood zijn schaduwen vooruit, geholpen door de zakkende zon.
de begraafplaats van nes is ook een oorlogsgraf. er liggen 69 doden uit de tweede wereldoorlog begraven; de meesten zijn op ameland aangespoeld.
het waddeneiland telt nog meer mooie oude begraafplaatsen. daar zal ik dezer dagen ook nog mijn opwachting maken.
 
 
 

aa’tje

samengestelde panorama-opname van de rivier de aa tussen nijvelaar en beekveld. de rivier is op dit moment nog maar een stroompje van niks.
samengestelde panorama-opname van de rivier de aa tussen nijvelaar en beekveld. de rivier is op dit moment nog maar een stroompje van niks.
zet uw browser op volle breedte. deze foto wordt na aanklikken 2000 pixels breed

tussen de bruggenhoofden is ruimte genoeg voor toekomstige overstromingen, voor een brede rivier, maar vooralsnog is bij berlicum de rivier de aa een stroompje van niks.
de aa is hier maar een aa'tje.
dit is de nieuwe brug die onderdeel uitmaakt van de fietsverbinding tussen den dungen en berlicum, twee dorpen in één gemeente waartussen een kanaal en een autoweg een barrière vormen - maar de rivier de aa met deze brug dus niet meer.

Lees meer

ferme meiden

twee robuuste trekpaarden op een weiland aan de vogelenzang in sint-michielsgestel
twee robuuste trekpaarden op een weiland aan de vogelenzang in sint-michielsgestel
 
 

deze twee fraaie dames hebben vaker gefigureerd op mijn website. ze zijn niet zo happig op publiciteit, willen zich niet graag laten fotograferen. het vergt geduld om ze te benaderen.
vandaag vond ik het echter nodig voor deze ferme meiden weer eens van de fiets te stappen en met enige omzichtigheid in de buurt te komen. dat had, eerlijk gezegd, ook wel veel te maken met de donkere wolken die zich boven het tafereel hadden samengepakt...
 
 
 

slip sliding away

naaktslak probeert zich te oriënteren in het natte gras...
naaktslak probeert zich te oriënteren in het natte gras...

slip sliding away is de titel van een mooi lied van paul simon. het schoot me direct te binnen toen ik deze naaktslak door het vroegeochtendse natte gras zag glibberen (in een tempo dat natuurlijk geen naam mocht hebben).
 
 
 

monumentenglas

het klokkentorentje van het vroegere drentse provinciehuis in assen, vertekend door de onregelmatigheden in oud glas
het klokkentorentje van het vroegere drentse provinciehuis in assen, vertekend door de onregelmatigheden in oud glas

kijk omhoog!
in oude steden, in gebouwen, waar dan ook: boven je hoofd zijn vaak de mooiste dingen te zien.

dinsdag was ik in het prachtige drents museum in assen. binnen dit museum wedijveren het oude gebouw (in vroeger tijden een middeleeuws cisterciënzerinnenklooster en - veel later - provinciehuis) en de nieuwbouw van architect eric van egeraat met elkaar om schoonheid.

ook daar keek ik omhoog.

en zo trof mij in het oude gebouw in de bovenlichten het uitzicht op het torentje door oud glas (of is het 'monumentenglas'?): prachtige vervormingen, rimpelingen bijna.
 
 
 

et tout s’effondre

omslag van de franse versie van 'en alles ging aan flarden'
omslag van de franse versie van 'en alles ging aan flarden'

mijn foto op een franstalig boek, dat was me nog niet eerder overkomen, maar nu is de franse vertaling van 'en alles ging aan flarden' uit. met de foto van een jas met jodenster op de omslag van het dagboek van klaartje de zwarte walvisch, de jonge joodse vrouw die in de concentratiekampen vught en westerbork stiekem haar ervaringen opschrijft en deze naar buiten weet te brengen voordat zij in juli 1943 in de gaskamers van sibibor wordt vermoord.

Lees meer

eert uw vader en uw moeder…

veel graven op de zuiderbegraafplaats in assen worden niet meer onderhouden. er is veel prachtig verval...
veel graven op de zuiderbegraafplaats in assen worden niet meer onderhouden. er is veel prachtig verval...

rondlopend op de zuiderbegraafplaats in assen, tussen zerken, grafmonumenten en familiegraven, zie ik veel namen van vaders en moeders wie een zachte rust in 's heren sferen wordt toegewenst. maar de graven op het oudste deel van de dodenakker zijn vervallen en worden niet (meer) onderhouden. wat blijft er bij zoveel nalatigheid nog over van het vierde (casu quo vijfde) gebod 'eert uw vader en uw moeder'?
hier lijkt weinig nagedachtenis in ere te worden gehouden.
hier zijn harkjes, schepjes en gieters in onbruik geraakt, zo blijkt uit een kleine fotoreportage.

Lees meer