
natuurlijk hebben deze mensen hun schip bewust neergezet op het droogvallende wad. maar ik zag hierin toch wel een soort van wanhoop: wat nu?
het is het wad voor ameland en wat is een mooiere plek om voor anker te gaan?
en eh… ja, ik heb me dit keer een beetje aan een hdr-truukje gewaagd…
Categorie: algemeen
wild horses

op zilte weidegebieden aan de oostkant van ameland, al bijna bij het oerd, grazen de paarden. veel paarden. ze trekken zich van passanten niets aan; grazen onverstoord verder.
het beeld is niet erg spannend als je ze op stahoogte fotografeert. de contouren vallen dan weg tegen het vale groen en verre duinen. maar als je er even bij gaat liggen wordt het allemaal meteen heel anders. er is voor de liggende fotograaf best nog wel een plekje tussen de paardenvijgen te vinden…
van vrijheid en verzet

van kwaad tot erger en voor god en vaderland. ja, dat zijn titels van bots, de eindhovense popgroep die het socialistische strijdlied in een modern jasje stak. wijlen hans sanders en zijn kornuiten waren mijn helden in de jaren zeventig.
daar moet ik even aan terugdenken als ik in een amelands kerkje luister naar marijke metz. samen met pianist somar sharbat brengt zij (alt – ‘lage alt’ zegt zij zelf) deze maand op de woensdagavonden een zomeravondconcert rond liederen van vrijheid en verzet.
Lees verder “van vrijheid en verzet”
vooruitgeworpen schaduwen

begraafplaatsen oefenen een vreemde aantrekkingskracht op me uit. vooral oude dodenakkers. een beetje ’n morbide trekje, geef ik toe. maar zo’n beeld als dit, van de algemene begraafplaats ameland aan het bramerduinenpad in nes, vind ik onweersstaanbaar. hier werpt de dood zijn schaduwen vooruit, geholpen door de zakkende zon.
de begraafplaats van nes is ook een oorlogsgraf. er liggen 69 doden uit de tweede wereldoorlog begraven; de meesten zijn op ameland aangespoeld.
het waddeneiland telt nog meer mooie oude begraafplaatsen. daar zal ik dezer dagen ook nog mijn opwachting maken.






