als ik doosjes meeneem (wat is dat toch een prachtige palindroom!) van de supermarkt is dat natuurlijk nooit in verband met ingekochte sterke drank, maar om iets te hebben waarin ik de gelezen kranten en tijdschriften kwijt kan.
ach, waarom verklaar ik dit? het spreekt toch vanzelf, nietwaar?
maar... elke doos is eerst een tijdje voor de poes - poezen moet ik sinds kort zeggen. dus ook de doos van het zware bier (18x).

bier, doos, roes, poes, kater... het leesplankje voor innemers en tetteraars.

opnieuw een record voor nationaal monument kamp vught. het trok in 2016 opnieuw meer bezoekers: 82.499. in 2015 waren het er nog 'slechts' 74.227. geweldig. het vervult me als vrijwilliger bij dit herinneringscentrum toch met een zekere trots - en met mij ongetwijfeld al die andere ruim honderd vrijwilligers en de staf van het monument op de plek van het voormalige ss-concentratiekamp.

een week geleden had-ie nog niet zo veel te doen, de oliebollenbakker op de zwaanse brug in boxtel. in een half uur tijd één klant - en dat was nog iemand die alleen een praatje kwam maken. ik stond er bij en ik keek er naar en ik schoot mijn plaatje.

ik hoop voor de beste man dat het deze laatste dagen van het jaar drukker is en dat hij straks genoeg nering heeft om er wat tering naar te kunnen zetten.

vijfentwintig jaar geleden kon ik nog een aardig rondje hardlopen. ik heb het (na herhaaldelijke blessures) laten versloffen. bijna twee jaar geleden heb ik het lopen weer opgepakt. er moesten natuurlijk was kilo's af (dat was een belangrijke drijfveer), maar het was vooral ook omdat ik me herinnerde hoeveel genoegen ik indertijd aan het lopen beleefde: het geeft een geweldig gevoel als je zonder problemen grote afstanden hardlopend kunt overbruggen.

als 'n macho flaneert-ie op de vlonder in de dommel onderaan de zwaanse brug in boxtel.
kijk mij eens, lijkt de woerd te willen zeggen.
een echte bink.
mister swagger.