ja?
en?
daar wil ik natuurlijk niets van begrijpen, van dat abracadabra langs de hooidonksedijk in den dungen...
 
 
 

bezoekers van nationaal monument kamp vught kijken elke nieuwe dag een stukje dieper in het verleden, verder naar toen.
de proefsleuven op de plek waar vroeger een spoorlijn liep waarover vliegtuigwrakken werden aangevoerd die door gevangenen moesten worden gedemonteerd (dwangarbeid, zeer gevaarlijk en ongezond werk) zijn nu gemiddeld zo'n veertig centimeter diep, maar hebben bij de archeologische opgraving nog geen echt grote geheimen prijsgegeven.

vijf dagen lang wordt op het terrein van nationaal monument kamp vught archeologisch onderzoek verricht. vandaag was dag één. en het resultaat was nog wat mager: een paar stukjes elektriciteitsdraad, een lapje stof, een kogel... van dat soort dingen. klein spul dus.

maar de betrokkenen sluiten met nog vier dagen te gaan belangrijke vondsten bepaald niet uit. per slot van rekening is de plek van het onderzoek in de tweede wereldoorlog het laatste stukje van de spoorlijn geweest waarover vliegtuigwrakken naar ss-konzentrationslager herzogenbusch werden vervoerd om daar door gevangenen te worden gedemonteerd.

het is een verdachte voorstelling: een pastoor met een jongetje dat eerbiedig - en met de pet in de knuistjes - naar hem opkijkt. in deze tijd van openbaring van zedenschandalen in de rooms-katholieke kerk heeft het iets ongemakkelijks, dit bronsje van jean en marianne bremers aan de zijmuur van de voormalige pastorie van de al even voormalige sint-pieterskerk in de nog voormaligere bossche wijk de pijp.