Categorie: algemeen

stille getuigen

Gepubliceerd op door jan van de ven
verkoolde en verwrongen fietswrakken naast het uitgebrande café in egmond aan zee

in heel egmond aan zee heerst nog ongeloof. café de klok, dat gisteren afbrandde... dat kan toch niet? toch getuigen verwrongen en verkloolde fietswrakken aan de zijkant van het afgebrande horecabedrijf van het voor egmonders onvoorstelbare.
ik heb er meermalen gegeten of een biertje gedronken. toen ik vanmiddag voor het pand in de nog sterke rooklucht stond - als een van de heel vele ramptoeristen - moest ik ineens denken aan het platte beeldscherm in het café, waarop steeds weer opnieuw dat filmpje begon van de open haard en het langzaam opbranden van de houtblokken...

yesssssss…

Gepubliceerd op door jan van de ven
het team steekt de derde ring van de ronde - en juicht...

dit was de foto van de dag - althans, de mijne. een juichend ringsteekteam op de markt in schagen. yesssssss, de derde ring op ‘n rijtje...
ringsteken, kent u dat? schagen ervoer vandaag een kampioenschap van dit oude volksgebruik. daar komt veel volk op af. ‘we’ houden van tradities. vooral de duitsers onder ons (en zij waren vandaag in groten getale onder ons in schagen).
hoe traditioneel zulke volksspelen echt zijn, is de vraag. maar door de culturele clubs die het zogenoemde ‘volkseigen’ steeds weer aan de man proberen te brengen, lijkt er een traditioneel element in deze toeristische attractie te zitten. ik zit zelf net weer midden in de herlezing van voskuils ‘het bureau’ en denk dat ik bij dit soort evenementen toch altijd weer mijn twijfels moet hebben. dat doe ik dus ook maar.
maar kan het een aardig plaatje opleveren? dat is nog niet zo gemakkelijk. ik heb toch best best wel wat foto’s moeten maken voordat ik dit beeld had: een spontaan juichmoment bij een nieuwe score.

tijdelijk weer thuis

Gepubliceerd op door jan van de ven

op de plaats waar ooit het altaar stond van de aan de heilige laurentius gewijde grote kerk van alkmaar, is nog tot 7 oktober het laurentius-altaarstuk van de middeleeuwse schilder maarten van heemskerck te zien. dit bij gelegenheid van het vijfhonderdjarig bestaan van de kerk.
van heemskerck schilderde dit immense drieluik speciaal voor - en gedeeltelijk ook in - de kerk waar het nu tijdelijk hangt. het middendeel - te fragiel voor transport naar alkmaar - bleef in het zweedse linköping.
wat doet dat zestiende-eeuwse hollandse kunstwerk in zweden? dat hebben we te danken aan de reformatie. het altaarstuk van de laurentiuskerk viel ten prooi aan de beeldenstorm. het moest de kerk uit. in tegenstelling tot veel religieuze kunst werd het niet vernield, maar verkocht aan zweden. het voordeel: het is er nog - maar dus niet meer in maarten van heemskercks holland.

bezoekers bij van heemskercks laurentius-altaar in de grote of laurentiuskerk in alkmaar

kan veel verhalen…

Gepubliceerd op door jan van de ven
duinen en wolken bezuiden bergen aan zee

wie verre reizen doet, kan veel verhalen, zegt een ongetwijfeld oud en wijs nederlands spreekwoord. maar ik doe geen verre reizen - en wat heb ik dan te vertellen?
geen verre reizen, maar bergen aan zee, een paar kilometer zuidwaarts van het gemaltraiteerde kustdorp liet deze duinpartij zich mooi met hollandse wolkenluchten combineren.
het moois vind je ook tamelijk dicht bij huis, als je tenminste uit je doppen kijkt.

afleidingsmanoeuvre

Gepubliceerd op door jan van de ven
de standwerker probeert sponzen aan de man te brengen, maar een jongetje leidt de aandacht van het publiek af

nou kun je nog zo'n goede standwerker zijn, als er niet naar je geluisterd wordt, verkoop je niets. precies dat dreigt hier te gebeuren. een jongetje kruipt onder de tafel en haalt wat rare kapriolen uit en weg is de aandacht van het publiek voor de alles reinigende sponzen die liters water kunnen opnemen (zegt de man).
twee dames achter me hebben sowieso geen vertrouwen in het aangeboden product. "jaha", zegt de ene, "nou werkt 't geweldig. wil je ook wel zo'n spons. maar kom je ermee thuis, blijkt het toch maar een praatje en heb je er niks aan. die verkooppraatjes, daar ben ik net een keer te vaak ingetrapt..."

klik hieronder op 'lees meer' voor mijn rondje straatfotografie van afgelopen zaterdag.

Lees meer

gevleugelde kunst

Gepubliceerd op door jan van de ven
libelle op agave

een libelle spreidt zijn (of haar) vleugels op het topje van een agave-blad. prachtig rasterwerk, waarvan ik me toch echt afvraag of de symmetrie ervan - tussen linker- en rechtervleugels - wel volkomen is. fachwerk, raamwerk. in het engelse taalgebied noemen ze het lattice. het doet een beetje denken aan glas-in-lood-ramen. het zijn ware kunstwerkjes, die knoeperts van libellen...

Lees meer

hoorndrager

Gepubliceerd op door jan van de ven
met een beetje fantasie: een hoorndrager op de bossche warenmarkt

die kon ik niet laten liggen. dat was intrappen voor open doel. je ziet de hoorns, je ziet voorbij lopende mannen en je denkt: even een hoorndrager schieten...
ik begrijp dat het begrip niet meer overal begrepen wordt. een hoorndrager is een man die door zijn echtgenote wordt bedrogen. er wordt - of eigenlijk: werd - ook wel de duivel mee aangeduid. iemand de hoorns opzetten betekent hem ontrouw zijn. het gaat altijd om mannen die de klos zijn. want de uitdrukkingen stammen uit een tijd waarin de genderneutraliteit nog moest worden uitgevonden.
even verderop verkopen ze ijshoorntjes - maar dat is weer een héél ander verhaal...

ontdekkingstocht

Gepubliceerd op door jan van de ven
een jonge meerkoet rent over het kroos

altijd weer een aandoenlijk gezicht: zo'n jonge vogel met van die enorme voeten. dit meerkoetje heeft zich even aan moeders vleugels ontworsteld. het gaat op ontdekkingstocht. het rent met die platte poten over het kroos langs de rivier de aa. dat ik daar sta te fotograferen is voor het diertje ook niet echt een geruststelling. maar even verderop zijn de hoge grassen die beschutting bieden.

het orvelte van de meierij

Gepubliceerd op door jan van de ven

een leuke pleisterplaats in het buitengebied van schijndel: de schaapskooi aan de martemanshurk in het weiboschbroek. een groot terras, schuren, een hooiberg. een oude bel, een zaag, een ladder aan de muur van een grote schuur met een rieten dak... ik moest meteen aan het drentse museumdorp orvelte denken, terwijl dit toch echt de 'schaapskooi schijndel' is. hier ook een locatie waar het een en ander aan cultureel erfgoed is herbouwd, dus die vergelijking met orvelte gaat niet helemaal mank, zij het dat de schaal veel kleiner is. je kunt er lekker lunchen, ze hebben er een goed glas bier, maar daarnaast viel ik vooral voor de bel aan de muur van de vlaamse schuur (die ooit in cromvoirt stond, maar hier is herbouwd).

een oude bel aan een herbouwde schuur die dienst doet als schaapskooi

geel is het nieuwe groen

Gepubliceerd op door jan van de ven
een hengst loopt in de verzengende hitte gelijk op met z'n schaduw

op de velden langs de meanderende rivier de aa onder middelrode kuiert een hengst. soms doet-ie zelfs een kort stukje in draf. moet je maar nét willen, met deze hitte. het groen is vaal, het geel had groen moeten zijn. is het geel het nieuwe groen? de hitte is verzengend, dat zie je overal.
de boom op de andere foto staat op een bolle akker in het zuidelijke gedeelte van het bossche broek, bij het sterrenbos. de gerst is recentelijk geoogst. hier en daar wil nog iets spruiten, maar het lijkt bij voorbaat een verloren zaak.

boom op de akker: zomers groen aan de noordzijde, herfst aan de zuidkant