het is normaal gesproken niet zomaar toegankelijk voor publiek, het landgoed bleijendijk, gelegen tussen rijksweg a2 en de essche stroom, tussen vught en sint-michielsgestel dus. maar vandaag hielden ze er open dag.
het is een prachtig landgoed van zo'n honderd hectare groot. biologisch-dynamische bedrijven zijn er gevestigd, de koeien grazen er vrij. er wordt gedaan aan natuureducatie en allerlei andere ontzettend verantwoorde dingen.
maar eens in het jaar is er open dag en kun je rondstruinen in een gebied dat eigenlijk het hele jaar door voor publiek geopend zou moeten zijn.
die huifkar hoeft dan echt niet dagelijks hoor. maar vandaag was 't wel leuk dat ik 'm tegenkwam.

het is druk in het noordbrabants museum in den bosch. open monumentendag betekent gratis entree - en daar maken veel mensen gebruik van. en zo is het aardig volle bak op de tentoonstelling van het werk van kamagurka. en wat bijzonder is: hier wordt hardop gelachen en gegrinnikt. en dat is best een bijzonder geluid voor een museumzaal. hier lopen alleen mensen rond met een lach op hun gezicht. hier heerst vrolijkheid. dit is de expo van de lach.

je ziet 't meteen: dit gaat ergens over. twee mannen in discussie op de koornbrug in leiden. hier probeert de een overduidelijk de ander te overtuigen. om 't juiste shot te krijgen, heb ik een tijdje om de beide heren heen moeten lopen, maar waar 't over ging... dat werd me niet duidelijk.

binnen waan je je soms even in het gemeentehuis van waalwijk. maar dit is het oude politiebureau van alkmaar. vreemd is de verwarring niet. de trappenhuizen - bijvoorbeeld - zijn in beide massieve panden vrijwel identiek. maar dat weet ik pas sinds deze week, want ik was nooit eerder ín het gebouw op de hoek van kerkplein en sint-laurensstraat in alkmaar geweest. ‘t was nooit open voor publiek. maar nu wel. sinds april zit in dit prachtige gebouw van architect a.j. kropholler ‘stadskaffee laurens’. dus kunnen we nu bij de traditionalistische bouwmeester op de borrel.
prachtig dat het gebouw nu weer een goede bestemming heeft. dat is niet altijd even eenvoudig. zo is de gemeente vught ook een monumentaal gebouw van kropholler rijk: de mariakerk (en een plein met woningen van de zelfde architect). de kerk - al jaren geleden aan de rooms-katholieke eredienst onttrokken - wordt af en toe gebruikt voor tentoonstellingen van hedendaagse kunst, maar een permanente bestemming is naar ik begrijp nog niet in zicht. zoiets is ook een bijna ondoenlijke opgave, want zie maar eens een oplossing te vinden waarbij je minstens quitte kunt spelen. hoe ze dat in alkmaar gedaan hebben, weet ik niet. maar een horecabestemming maakt het in elk geval mogelijk dat iedereen ook aan de binnenkant van het gebouw weer het werk van de architect kan bewonderen.