Categorie: algemeen

meervoudig ruimtegebruik

koeien in en kanoërs op de rivier de aa bij middelrode

even klikken voor de uitvergroting. dan zie je net nog die reiger weglopen. een vissende vogel, pootjebadende en drinkende koeien en rustig peddelende kanovaarders. en dat allemaal op datzelfde kleine stukje aa bij middelrode. agrarische gebruik en recreatie bijten elkaar hier niet, terwijl de echte rover in het gezelschap, op de andere oever, ons de rug toekeert. mooi zomers tafereeltje met die weerspiegelingen in de rivier. maar ook een illustratie van meervoudig ruimtegebruik: een efficiënte benutting van de ruimte door op één plek meerdere functies samen te brengen. zo uit het leerboek planologie...

groene ogen

de groene ogen van kasteelruïne seldensate

één grote, ononderbroken oppervlakte van kroos op de slotgracht van de ruïne van kasteel seldensate in middelrode. best mooi, dat groen, maar het is een tikkeltje aan de fletse kant. het wordt wel weer mooi als je het door de voormalige kelderramen van de buitenplaats bekijkt. dat is kijken naar groene ogen. kijken dóór groene ogen: als door het vizier van een ridderhelm. maar misschien laat ik nu mijn fantasie een beetje te veel op de loop. en dat is dan weer niet zo verwonderlijk op een plek waar al in de veertiende eeuw een kasteeltje was. daar spint een fantast natuurlijk graag een ridderverhaaltje met helm en vizier en groene ogen omheen.

landschap met varen

wolfsdreef sint-michielsgestel. een weiland. daarachter een bomenrij die het landschap tot een coulissenlandschap maakt. daarboven wolkenluchten die regen voorspellen.
jahaaaa, dat moet je allemaal maar net weten. want dat varenblad eist alle aandacht voor zich op. en misschien is dat niet helemaal ten onrechte.

abstract landschap achter het gordijn van een varenblad

i’m a poor lonesome cow…

arcadië aan de dommel

een mooi arcadisch tafereeltje, afgelopen zaterdag geschoten langs de rivier de dommel bij boxtel. volstrekte rust, een eenzame kuierende koe, het mooiste weer van de wereld. en dat alles eigenlijk voor mij bijna naast de deur. wie verre reizen maakt mag dan misschien veel kunnen verhalen, maar waarom zou ik het ver zoeken als het dichtbij al zo aangenaam is. dan maar niks te vertellen...

dofeide

een een bescheiden lapje bloeiende heide

aan drie kanten loofbos, in de verte weilanden en een akkers vol maïs. en daar tussenin ligt een haast verloren veldje bloeiende heide. dopheide, of - zoals wij thuis zeggen - dofeide (per slot van rekening dient men de ph als f uit te spreken, toch?). je kunt er van twee kanten komen, via een karrenspoor of een smal pad langs een slootje. het is te fietsen, maar je fiets vindt dat niet leuk (een goed verend zadel is aan te bevelen). hier heet het 't crijspot, gelegen tussen de dorpen sint-michielsgestel, schijndel en gemonde. je vindt er naast de bomen en de heide een aangenaam bankje en een stokkapel. en o, ja, ook heel veel rust...

 

de vrouw met de baard

portret van een trekpaard, een merrie met baard

imposant en enorm is deze schoonheid als ze even kennis komt maken aan het hek. af en toe stampvoetend, waarschijnlijk om zich de horzels van het lijf te houden. bruingrijs is ze (en daar maak je dan een zwart-witfoto van), met lange zwarte sokken boven de hoeven. een wit blesje gaat schuil achter zwart ponyhaar dat gelardeerd is met grijze lokken. maar... ze is een vrouw met een baard.

lekker fietsje

koeien lebberen aan m'n fiets

een onverhard pad langs de rivier de aa bij middelrode. je kunt er midden tussen de koeien door fietsen. er staat een bankje dat het aantrekkelijk maakt om even af te stappen. en dat vinden die koeien dan weer mateloos interessant. ze komen om je heen staan, likken je handen, proberen je overhemd te verorberen en als je kletsnat gelikt bent, beginnen ze aan je fiets. dat likken is tot daar aan toe, maar deze jongedames beginnen vervolgens ook aan die net nieuwe fietstassen te knagen. daar heb ik helaas een stokje voor moeten steken. voor de rest had het de aard van een gezellig theekransje.

afrikaantjes

afrikaantjes (bijna) zo ver het oog reikt

je ruikt ze eerst al van verre - en dan ontvouwt zich die enorme akker vol afrikaantjes. bijna zo ver het oog reikt. van geel, over oranje, naar rood tussen contrasterend groen. dat ziet er toch wel heel zomers uit.

schaduw

een stier zoekt de schaduw op

het is het allerwarmste moment op de allerwarmste dag. deze ferme jongen heeft de schaduw van wat laag geboomte opgezocht. 't is het enige wat er op zit. de dames om hem heen zijn al net zo loom als dit heerschap zelve. maar hij houdt het allemaal wel scherp in de gaten, zo door het gebladerte heen.

verkoeling?

onder de parasols bij een licht briesje en 33˚c

als het volgens de weer-app in onze eigen tuin 39 graden is, begint aan de kagerplassen - ruim honderd kilometer noordwestelijker - een licht briesje op te steken en houdt het kwik in de thermometer stil bij 33 graden. dat is voor dit koppel het moment om op de dijk onder parasols verkoeling te zoeken. een beetje wind en nog ruim boven de dertig... kun je dan spreken van verkoeling? nauwelijks. maar alle beetjes helpen natuurlijk.