Auteur: jan van de ven

de molen van gapinge

jan jobse, de molenaar van gapinge, in molen 'de graanhalm'
jan jobse, de molenaar van gapinge, in molen 'de graanhalm'
de molen van gapinge in het landschap
de molen van gapinge in het landschap
interieur van molen 'de graanhalm'
interieur van molen 'de graanhalm'

jan jobse is de molenaar van gapinge. een trotse molenaar - je merkt het aan alles. nog maar twee maanden geleden werd de restauratie van 'zijn' molen aan de rand van het vierhonderd zielen tellende dorp op walcheren voltooid.
op deze zaterdag - 31 oktober - is jobse nog druk aan het werk. de molen draait, maar er wordt niet gemalen. het werk dat gedaan moet worden, is nog een kwestie van herstel. het is per slot van rekening nooit af...
molen de graanhalm is een aanlegplaats waar koffie en thee nog voor billijke prijzen worden aangeboden. maar de rondleiding in de molen - je kun er zo maar binnen stappen - is helemaal gratis. in de molen ben je de gast van de molenaar. en jan jobse kan er prachtig over vertellen.
op de hooggelegen omloop heb je een geweldig uitzicht over het zeeuwse land. en als je weer naar binnen gaat, ruik je dingen van vroeger. wat precies, weet ik niet, maar misschien vooral de geur van touw (en waarom dat zo is weet ik dan ook weer niet).

 
 
 

terrasmus

een mus op het terras in zoutelande
een mus op het terras in zoutelande

toeristische plekken zijn een eldorado voor de ratten van de lucht: mussen.
een terras in het zeeuwse zoutelande, bijvoorbeeld. kruimels worden als graantjes meegepikt. de mus doet zijn reputatie - brutaal! - hier eer aan. maar het vogeltje zorgt ook - met al z'n vriendjes - voor een spetterend spektakel.
 
 
 

wolluk

twee kenmerkende gebouwen van waalwijk: het voormalige stadhuis van alexander kropholler en de sint-janskerk van herndrik willem valk
twee kenmerkende gebouwen van waalwijk: het voormalige stadhuis van alexander kropholler en de sint-janskerk van herndrik willem valk

het voormalige stadhuis van waalwijk (wolluk, zeggen ze daar in hun dialect) is een van de mooiste bouwwerken van architect alexander kropholler (vind ik althans). het staat er in al zijn massieve traditionalisme als een kasteel een plein te omarmen. het restaurant dat in een van de vleugels langs het raadhuisplein zit, heeft met "'t slot" wel een heel toepasselijke naam gekregen.
vandaag was in het 'huis van waalwijk' een tentoonstelling van kunstgroep unique. en dan is het meteen de moeite waard eens wat verder rond te neuzen in zo'n mooi gebouw.
zo belandde ik via een deur op de verdieping op het balkonnetje dat het carillon huisvest. en ook dit is een plek waarop kropholler in de jaren dertig van de vorig eeuw zijn stempel heeft gedrukt.
op de foto boven de klokken van het carillion met daartussen de superslanke, 67 meter hoge toren van dat andere voor waalwijk zo kenmerkende gebouw: de kerk van sint-jan de doper met zijn negentien kopergroene koepels, van architect hendrik willem valk (gebouwd in de jaren twintig van de vorige eeuw).
veel wollukser kon ik het niet maken...
 
 
 

de schaduw van het carillon op de muur van het voormalige stadhuis van waalwijk
de schaduw van het carillon op de muur van het voormalige stadhuis van waalwijk

margrietje

margrietje met klein insect aan de oever van het kanaal
margrietje met klein insect aan de oever van het kanaal

een wilde margriet? wel een beetje gezocht op internet, maar nergens zekerheid gevonden. de tijd dat ik die flora had waarmee ik tijdens de biologieles bloemen en planten moest determineren, ligt vele decennia achter me. dus ik houd het maar op een margrietje; een bloempje dat met enkele soortgenoten een plekje had uitgezocht langs de zuid-willemsvaart bij den dungen.
gefotografeerd met een extreem grote lensopening, waardoor alleen het gele hart met het insect scherp is en de rest waziger wordt naarmate het allemaal verder van het scherpstelpunt verwijderd is.
 
 
 

waar heb ik ‘m nou toch gelaten?

knobbelzwaan zoekt voedsel op de bodem langs oever van de zuid-willemsvaart
knobbelzwaan zoekt voedsel op de bodem langs oever van de zuid-willemsvaart

tijdens mijn rondje hardlopen had ik ze al gezien, de zwanen in de zuid-willemsvaart. na thuiskomst weer op pad gegaan.
ze hadden op me gewacht.
het viel me vooral op dat hier het water zo helder is en dat hals en kop van een naar voedsel zoekende knobbelzwaan goed te zien zijn. 't is toch net of deze zwaan op zoek is naar iets wat-ie zojuist toch nog moet hebben gehad. en waar heeft-ie dat nou toch gelaten?
 
 
 

puzzelen met botten

constance van der linde (rechts) geeft bezoekers in het 'groot tuighuis' tekst en uitleg bij de skeletten
constance van der linde (rechts) geeft bezoekers in het 'groot tuighuis' tekst en uitleg bij de skeletten
de schedel van een franse soldaat uit het massagraf op bastion baselaar
de schedel van een franse soldaat uit het massagraf op bastion baselaar
fysisch antropologe constance van der linde bij het 18e-eeuwse skelet van een franse soldaat
fysisch antropologe constance van der linde bij het 18e-eeuwse skelet van een franse soldaat

vier jaar geleden werd op bastion baselaar in den bosch een massagraf van franse soldaten gevonden. een kleine zeventig mensen - overleden in een in het huidige noordbrabants museum ingericht militair hospitaal - werden daarin in de winter 1794/'95 begraven. puzzelen met botten heeft veel informatie opgeleverd. bijvoorbeeld dat het over het algemeen om vrij jonge mensen gaat, maar dat er ook enkele personen van boven de 50 jaar bij waren. en vrouwen die met het leger waren mee gereisd. dat de gezondheidstoestand van de mensen te wensen over liet en dat ze vermoedelijk tamelijk zwaar werk hadden verricht. ook moet meerdere mensen in het massagraf aan dysenterie hebben geleden. en er moet veel armoede zijn geweest, wat weer af te leiden valt uit slecht voedsel, wat weer af te leiden valt uit de conditie van de gebitten, bijvoorbeeld.
fysische antropologe constance van der linde gaf vanmiddag (zie de foto's) in het groot tuighuis in den bosch (waar de gemeentelijke afdeling bouwhistorie, archeologie en monumentenzorg gevestigd is) voor enkele tientallen belangstellenden tekst en uitleg van het onderzoek naar de skeletten.
vrijdag 9 oktober is officieel op bastion baselaar een herinneringssteen onthuld op de plek waar de skeletten in 2011 zijn gevonden bij werkzaamheden rond de bouw van een parkeergarage.
 
 
 

goed verscholen

het poortgebouw van kasteel seldensate in middelrode
het poortgebouw van kasteel seldensate in middelrode

het poortgebouw van het kasteel ligt goed verscholen tussen de bomen en struiken van een aantrekkelijk park. het gebouw - een poort, een duiventoren en nog wat overblijfselen van een brouwerij en belendende vertrekken - is een aantal jaren geleden gerestaureerd. het herstel van de overgebleven fundamenten van het kasteel zelf is dit jaar gereed gekomen.
seldensate bij middelrode is een van de weinige landhuizen die in de meierij van den bosch nog te vinden zijn. en dat het er nog is, daarvoor heeft de dichter jan steenbergen een verklaring:

Ode aan 'n landgoed *

Omdat we hier zo 'seldensate',
ziet alles nog zo lekker groen!
Dat moeten we dus maar zo laten,
daar moeten we mooi niks aan doen!

(* een bordje met de tekst van dit kwatrijn is op de muur van seldensates poortgebouw bevestigd.)
 
 
 

ze slopen de stallen

een boerenstal onder de slopershamer voor de verbreding van de weg tussen den bosch en helmond
een boerenstal onder de slopershamer voor de verbreding van de weg tussen den bosch en helmond

vorige week schoot ik hier de serie the man & the machine over de mannen en hun machines bij het graven van de omleiding van de rivier de aa bij berlicum.
het project maakt deel uit van de verbreding van de provinciale weg n279 langs de zuid-willemsvaart, de weg tussen den bosch en helmond die volgens autominnend nederland zo snel mogelijk een snelweg moet worden.
vandaag ben ik hier tussen de hekken doorgeglipt om van een boerderij met stallen nog wat laatste opnamen te maken. het ziet er allemaal niet modern uit, op de deel en tussen de stallen, maar het kan toch niet anders of dit is kapitaalvernietiging.
 
 
 

mees op vinkentouw

koolmees
koolmees
pimpelmees
pimpelmees
koolmees
koolmees
pimpelmees op het vinkentouw?
pimpelmees op het vinkentouw?

een mees op het vinkentouw? waar kijkt-ie naar? de poes is binnen. valt daar dan nog ergens een lekkerder hapje te verschalken? is die helemaal vogel-verantwoorde pindakaas in dat ook zeer verantwoorde huisje van fsc-hout het dan toch niet helemaal?

de foto's van deze pimpelmezen en koolmezen zijn proefopnamen met een nieuwe afstandbediening. voor de geïnteresseerden: kabeltjes en app's van het merk triggertrap. camera gekoppend aan de iphone, iphone via wifi of persoonlijke hotspot draadloos gekoppeld aan de ipad. werkt geweldig.

wat overigens opvalt bij het eetgedrag van de vogels is dat ze net als veel mensen liever fout voedsel eten. de verantwoorde pindakaas legt het qua populariteit af tegen de (voor vogels - maar misschien ook wel voor mensen? - minder gezonde) mensenpindakaas. de mussen moeten er zelfs helemaal niets van hebben...
 
 
 

the man & the machine

the man & the machine 2
the man & the machine 2
the man & the machine 3
the man & the machine 3
the man & the machine 1
the man & the machine 1

helemaal origineel is de titel niet. henry ford is ooit geportretteerd in een film 'the man & the machine'. en mannen en machines zijn natuurlijk al heel vaak met elkaar in verband gebracht. mánnen en machines (emancipatiegolven of niet).
the man and the machine... ik dacht het meteen toen ik de man op de rupsbanden van zijn machine zag staan. ik dacht het toen ik afdrukte. maar ik moet eerlijk zeggen dat ik een beetje nabewerking nodig had om de man er ook goed te laten uitspringen in deze bouwput.
hier wordt een (tijdelijk) nieuw tracé voor de rivier de aa gegraven. van damwand tot damwand komt een brug. dat alles in het kader van de ombouw van de provinciale weg n279 (langs de zuid-willemsvaart) naar een racebaan.