ik ben te laat voor de vrijdagse kaasmarkt. de kaasdragers zijn uitgedragen en hebben zich teruggetrokken in hun kaasdragerskamer in de oude waag van alkmaar. na een show van drie uur sjouwen even een biertje - en af en toe naar buiten voor een rokertje.
het is een eeuwenoude traditie, maar tegenwoordig treedt het kaasdragersgilde alleen nog maar op voor de toeristen - en die zijn vandaag massaal aanwezig; je kunt in de prachtige alkmaarse binnenstad over de hoofden lopen, ook op de kaasmarkt, die inmiddels weer is veroverd door de horeca-exploitanten met hun terrassen.

met de buitendrinkbak van de poezen (moest even worden schoongemaakt) kwam ook de slak mee naar binnen. hij/zij maakte heel langzaam een rondje op de inductiekookplaat en begon vervolgens een ontdekkingsreis over het terrazzo aanrechtblad.

heerlijke beesten, die slakken. ook in die zin dat er geen enkele kouwe drukte van uitgaat. en dat zo'n slak zich ook geen zorgen lijkt te maken over de fluctuaties van de woz-waarde van zijn/haar huis - heb ik nagevraagd!.

want als ik zeg 'elk huisje heeft zijn kruisje' zegt de slak niets terug.

het zal wat, met zo'n opgefokte rug...

"als het kersenstalletje weer bij de rotonde staat, dan pas weet je zeker dat het zomer is", zei laatst een goede kennis.
dus is het nu zomer.
en... heerlijke kersen.
ik vond ze wel wat prijzig met zes euro voor het kilo. maar of dat ook duur is? dat weet je pas als je kunt vergelijken. en voor mij waren dit de eerste kersen van het seizoen. geen idee wat ze elders doen.
op de rotonde tussen sint-michielsgestel en maaskantje, bij tuinrijk (cello), is onlangs weer 'de kersentuin' neergestreken. de uitstalling op het parkeerterrein heeft niets van doen met anton tsjechov. er is ook niets russisch aan: ze verkopen er het fruit uit de kersentuinen van de betuwe. elk jaar weer. en het het bedrijf moet op deze plek concurreren met enkele voortreffelijke lokale tuinders.
met deze vrolijke dames achter de kraam is het in elk geval goed kersen eten...