Auteur: jan van de ven

waterfiets

Gepubliceerd op door jan van de ven
twee jongens proberen met vereende krachten een oude fiets uit de dommel te bergen

midden in boxtel staan achter de zwaanse brug hardstenen bankjes onder schaduwrijke bomen. het water van de rivier de dommel stroomt er in rap tempo voorbij. het is zaterdagmiddag en de zon is onverbiddelijk, dus waar kun je beter even gaan zitten dan hier?
er is zelfs vermaak. het is net theater. twee jongetjes vissen met een haak het achterwiel van een opoefiets uit het water. een stukje maar, want dan volgen de problemen: zo’n zware fiets laat zich door kleine mannen nog niet zo licht verschalken. en staat-ie eenmaal op de kant, moet-ie nog langs de kademuur worden opgehesen - ook al geen sinecure.
daar staan ze dan, uit alle macht trekkend aan het touw, zonder het rijwiel op de kant te krijgen. het levert mij in elk geval een vermakelijk schouwspel op.
of de jonge heren hun buit uiteindelijk toch nog op de kant gekregen hebben? ik weet het niet. zo lang heb ik niet op de ontknoping kunnen wachten...

verschroeide aarde

Gepubliceerd op door jan van de ven
brand heeft selectief huisgehouden op de bolle akker aan het sterrenbos, ten zuiden van het bossche broek

laatstleden woensdag ruisden hier de halmen in de wind. prachtige goudgele gerst met hier en daar een klaproos of een korenbloem - altijd weer een welkome afwisseling in een omgeving die vergeven is van de maïsvelden.
vrijdagmiddag trof ik het veld aan als op de foto - maar voor ik het zag, was ik al gewaarschuwd door de brandlucht.
verschroeide aarde - ooit een oorlogstactiek (nog steeds trouwens) - met op verscheidene plaatsen nog stoppels die aan het vuur zijn ontkomen, en plaatsen waar machines nog stro in balen hebben weten te binden. een vreemde aanblik. als hier gewoon de fik in is gevlogen, hoe komt het dan dat tussen de zwarte aarde nog steeds stukken aan de vlammen zijn ontkomen? heel raadselachtig.
wanneer is dit gebeurd? op internet heb ik er niets over kunnen vinden; niet op de website van mijn regionale krant, niet op de site van de hulpdiensten, nergens. en toch is hier wel degelijk iets aan de hand geweest.

pootjebaden

Gepubliceerd op door jan van de ven
pootjebadende koeien in het beekdal van de aa

zo warm is het: ze liggen eerst uren in de schaduw van een fietsbrug te herkauwen - aan de oever van de aa bij berlicum. maar dan is het toch de dorst die de koeien doet uitwijken naar een paddenpoel naast de rivier. drinken en pootjebaden en nog even uitpuffen.
het is verlammend weer.

zoekplaatje

Gepubliceerd op door jan van de ven
een groene kikker tussen het kroos

ach, zoekplaatje... zo moeilijk is het nu ook weer niet om de kikker tussen het kroos te ontwaren in de poel bij de prachtige beeldentuin van 'beelden in gees'. dit zou trouwens een mooie legpuzzel van 1.500 stukjes (bijvoorbeeld) kunnen zijn. moet je wel even je best op doen.

abstractjes in orvelte

Gepubliceerd op door jan van de ven
zonder titel

orvelte is normaal gesproken vergeven van de toeristen. maar vandaag is het rustig in het icoon van het rustieke drentse dorpsleven van weleer. de paardentram wacht op klanten, de terrasjes zijn grotendeels leeg, de winkeliers hadden een baaldag op kunnen nemen, de rode kater laat zich achternazitten door een schurftige grijze hond, een paardenmeisje laat haar viervoeter rustig een minuut lang urineren voor de deur van de uitspanning. kortom, het bruist vandaag niet echt in het dorp waar ik de klompenmaker niet heb kunnen vinden.

Lees meer

verdronken vlinder

Gepubliceerd op door jan van de ven
rugzwemmend dood vlindertje in een regenton

de plaats is wel toepasselijk: de regenton naast het dodenhuisje van de zuiderbegraafplaats in assen. boudewijn de groot zou erbij gezongen hebben: “zo te sterven op het water met je vleugels van papier, zomaar drijven na 't vliegen in de wolken drijf je hier”.
en precies zo is het in de regenton.
een verdronken vlinder op z’n rug, eigenlijk nog fraai fragiel, maar tegelijkertijd ook slachtoffer van verderf.
schoonheid en verval gaan vaak samen.

uitgelicht

Gepubliceerd op door jan van de ven
drie grafzerken in een bundeltje zonlicht

ik stond al op het punt om weg te fietsen toen ineens de zon doorbrak en drie zerken waarvan ik eerder details had gefotografeerd, ineens prachtig werden uitgelicht. toch maar even mijn vertrek uitgesteld en dat mazzeltje meegepikt. daar was ik wel heel erg blij mee.
we zijn hier op de zuiderbegraafplaats in assen, echt een van de mooiste dodenakkers in nederland die ik ken. ik was er eerder. de foto’s van dat bezoek staan hier.

de laatste ballonnen

Gepubliceerd op door jan van de ven
voor de laatste keer worden aan het eind van de herdenking van het kindertransport witte ballonnen opgelaten

voor de laatste keer zijn vandaag aan het einde van de herdenking van het kindertransport van kamp vught ballonnen opgelaten. ballonnen zijn slecht voor het milieu en daarom wordt uitgekeken naar een andere symbolische afsluiting van de jaarlijkse herdenking.
maar vandaag dus nog wel ballonnen, 75 stuks, één voor elk jaar dat verstreken is sinds de nazi's op 6 en 7 juni 1943 1.296 joodse kinderen onder gruwelijke omstandigheden vanuit vught deporteerden naar de gaskamers van sobibor.

Lees meer

kleef aan!

Gepubliceerd op door jan van de ven
een knobbelzwaan met vijf donzen bolletjes

zwaan kleef aan... maar het vijftal pulletjes volgt moeder (of is het vader?) op afstand. indrukwekkende vogels, die knobbelzwanen, vooral in de vlucht, met dat bijna fluitende geluid van hun wieken als ze recht boven je overvliegen. het jong gebroed zal er nog goed voor moeten oefenen.
maar eerst is er altijd nog de vraag: hoeveel van de vijf zullen het halen? want er zijn kapers op de kust (en in het water en in de lucht).

lachertje…

Gepubliceerd op door jan van de ven
sappho gaapt nonchalant in het doosje van het zware bier

zwaar bier? laat me niet lachen. acht procent. ja, je gaat er wel van gapen op den duur, van dat bier van de aldi, maar wat wil je? zo'n doosje is een hartstikke goede slaapplek. sappho - ons rode monster - kan zich zo oprollen dat ze precies past in dat kartonnetje van 20 bij 40 centimeter. ze drinkt niet, maar doet een beetje mee met wie het zich binnen haar blikveld laten smaken. jaja, dan wel, alsof ze ook maar iets zou hebben met aangepast gedrag...