zelfs onze sokke kan het op deze extreem zomerse lentedag niet meer aan. ze ligt in katzwijm (en voor pampus) in de serre. ze komt zelfs niet meer in beweging als de mussen dood van het dak vallen.
bestuur, boer, balen. hooi in groen plastic in de dungense polder (die overigens al lang in bossche handen is). op de achtergrond het brabantse provinciehuis.
er is binnen, er is buiten, er zijn inkijkjes en er is reflectie. en temidden daarvan leest de lezer in de bibliotheek ongestoord en onverstoorbaar verder.
even een beetje afgezonderd kun je het tijdens een herdenking als deze misschien wel het beste tot je laten doordringen. tachtig jaar geleden gingen 1296 joodse kinderen vanuit ss-concentratiekamp 'kamp vught' op transport naar nazi-vernietingskamp sobibor. gisteren werd dat herdacht - zoals dat elk jaar rond deze tijd gebeurt. op 6 en 7 juni 1943 vertrokken de transporten - eerste halte: westerbork - om op 11 juni te arriveren in het kamp dat louter en alleen gebouwd was om voornamelijk joden en sinti en roma uit te roeien. het totale transport vanuit vught telde 3.017 personen (inclusief de ouders die hun kinderen begeleidden). op de dag van aankomst zijn ze allemaal vermoord.
tijdens de opening van de fototentoonstelling 'oekraïne: het pad naar vrijheid' bij nationaal monument kamp vught diende zich een ongenode gast aan. een canadese gans zat voor het raam op de eretribune bij het officiële gedeelte.
