en zo werd het dan toch gewoon weer aswoensdag. niet dat ik dat aan den lijve ondervind, want: rooms-katholiek noch carnavalsvierder.

met het laatste daglicht terugkerend uit de stad zie ik daar ineens die kraai in die kale boom. omen!
een slecht voorteken, wisten middeleeuwers (bijvoorbeeld). in hun tijd was het hier aan het eind van een winterse middag slecht toeven. de asfaltweg door het bossche broek was er nog niet en het moeras had veel kwaads in de zin. dat wist je. dan moest je ook nog niet eens een kraai tegenkomen...

het is vrijwel elke ochtend raak: kat op de krant. dit keer ook nog na vuile poten in te hebben gelopen - overal korrels tuinaarde op krant en tafelblad. en sappho maar denken dat het een spelletje is...
weg duwen helpt altijd maar even. dit kattengedrag is in feite toch ook een vorm van ontlezing: iemand het lezen onmogelijk maken (hoewel deze uitleg nog niet door van dale erkend is).
 
 
 

merlijn huntjens uit heerlen heeft vanavond de dichtslamrap 2016 in boxtel gewonnen. sterke originele zinnen en taalvondsten, was het oordeel van de jury. de publieksprijs ging naar de amsterdamse - maar van oorsprong boxtelse - martje wijers.
elf dichters namen deel aan de finale. na een eerste ronde selecteerde de jury vijf kandidaten die in de laatste ronde de strijd om de hoofdprijs moesten aangaan: martje wijers, griet menschaert (eindhoven), arnoud rigter (eindhoven), merlijn huntjens en gijs ter haar (roermond).