cats! always take pictures of cats! schrijft een redacteur van de website digital photography review in een 'cursus' voor de absolute beginners in de fotografie. het woord cursus staat niet voor niets tussen aanhalingstekens, want het is in de woorden van de schrijver vooral een fun article. maar zijn aanrader om vooral toch maar katten te fotograferen, daar kan ik het wel mee eens zijn. ter illustratie hierbij onze nieuwe huisgenoot minoes.

op het einde van het jaar is het altijd weer een hele uitzoekerij: welke drie foto's zal ik inzenden voor de sony world photography awards? ik mag tot 5 januari insturen, maar ik wilde toch echt voor de kerst de knoop doorhakken.
de keuze voor de eerste foto, van de twee jongetjes in buggy's, stond al vrij snel vast toen ik had besloten alleen mee te doen in de categorie straatfotografie.

het is nog maar kwart voor vijf in de middag op de op één na kortste dag van het jaar 2016 en de zon gaat al rood onder boven (ongeveer, ergens in de verte) gemonde.
ook komt de nevel al opzetten langs de boschweg tussen schijndel en den bosch. het wordt vast weer een koude nacht na deze eerste met-handschoenen-aan-op-de-fiets-dag van dit najaar.
 
 
 

'een vrouw met een missie en uitgesproken meningen', zo karakteriseert het dagblad trouw theologe en oud-verzetsstrijdster hebe kohlbrugge. de krant houdt haar voor hoe de buitenwereld tegen haar aankijkt: kordaat, anti-autoritair, weinig diplomatiek, verzetsvrouw, buitengewoon eigenwijs... of ze zich daarin in haar honderdste levensjaar herkent? "het klopt wel", antwoordt kohlbrugge op de vraag van interviewster marijke laurense, "maar of ik nu werkelijk zó eigenwijs ben? (...) ik verzet mij tegen veel, soms ten onrechte, maar vaak ook terecht."

hebe kohlbrugge, een verzetsvrouw van het onverzettelijke type, is gisternacht op 102-jarige leeftijd overleden, in haar slaap.

het landschap rond het dorp gedijt in mist. het is al fraai in veel prozaïscher omstandigheden, maar fraaier nog als nevelen over het grasland kruipen en bomenrijen langzaam - trager, trager nog - vervagen. en meer nog als het vroege najaars-duister ook een beetje mee wil werken.

een witte koe graast in het gras dat steeds meer kleur verliest. zelfs tussen kop en staart vervaagt haar beeld in shallow depth of field zoals dat heet in het jargon van fotografen.