een lifter. drie kilometer met me meegereden op de motorkap! en daar nog even geposeerd.
ferme knaap. het lijf alleen al is zo groot als m'n pink. ik had 'm aanvankelijk niet in de gaten, maar hij moet met me meegereden zijn vanaf de oevers tussen het máximakanaal en de rivier de aa, waar ik in een verloren uurtje bloemetjes en beestjes heb lopen fotograferen.
na de fotosessie is-ie nog op ontdekkingstocht over de motorkap getrokken, maar zag op een gegeven moment de zinloosheid van die operatie in en sloeg z'n vleugels uit.

ik ben te laat voor de vrijdagse kaasmarkt. de kaasdragers zijn uitgedragen en hebben zich teruggetrokken in hun kaasdragerskamer in de oude waag van alkmaar. na een show van drie uur sjouwen even een biertje - en af en toe naar buiten voor een rokertje.
het is een eeuwenoude traditie, maar tegenwoordig treedt het kaasdragersgilde alleen nog maar op voor de toeristen - en die zijn vandaag massaal aanwezig; je kunt in de prachtige alkmaarse binnenstad over de hoofden lopen, ook op de kaasmarkt, die inmiddels weer is veroverd door de horeca-exploitanten met hun terrassen.

met de buitendrinkbak van de poezen (moest even worden schoongemaakt) kwam ook de slak mee naar binnen. hij/zij maakte heel langzaam een rondje op de inductiekookplaat en begon vervolgens een ontdekkingsreis over het terrazzo aanrechtblad.

heerlijke beesten, die slakken. ook in die zin dat er geen enkele kouwe drukte van uitgaat. en dat zo'n slak zich ook geen zorgen lijkt te maken over de fluctuaties van de woz-waarde van zijn/haar huis - heb ik nagevraagd!.

want als ik zeg 'elk huisje heeft zijn kruisje' zegt de slak niets terug.

het zal wat, met zo'n opgefokte rug...