koperen inkoppertje

de zon gaat oranje-rood onder achter populieren langs de boschweg in schijndel

het is een beetje een inkoppertje, een mooi koperen inkoppertje weliswaar, maar niettemin een inkoppertje. want het is gewoon iets is wat zich aandient.
aan het eind van de middag is het in dit jaargetijde al bijna het begin van de avond. de zon zakt vroeg boven de landerijen tussen schijndel en gemonde, net achter een prachtig rijtje populieren. ik heb vanaf deze plek - en ook in deze richting - vaker foto's gemaakt; omdat ik het hier zo mooi vind. het is een prachtig, exemplarisch stukje meierijs landschap. en dan gaat de zon er ook nog eens zo schitterend onder...

gegarandeerd bomvrij

met spiegel en zaklamp controleert een lid van team explosieven verkenning van de politie oost-brabant of nationaal monument kamp vught bomvrij is

nationaal monument kamp vught, aan de lunettenlaan in vught, ingeklemd tussen een zwaarbewaakte gevangenis en strenge militaire complexen, is bomvrij. we kunnen dat met een gerust geweten zo zeggen na een tweedaagse training van het team explosieven verkenning van de politie oost-brabant.
bijna twintig verkenners en hun teamleiders hebben tijdens deze training op de twee locaties van het herinneringscentrum de jaarlijkse certificering voor explosievenveiligheid gehaald.
nationaal monument kamp vught is voor het team explosieven herkenning een goede locatie om de kennis over explosieven te toetsen, met verschillende grote en kleine ruimtes waar mogelijke explosieven verstopt hadden kunnen zijn. die waren er dus niet. dat wil zegen: ze zijn niet gevonden. maar gezien het feit dat al die mannen hun certificaat hebben gekregen, zal dat wel kloppen ;-).

op de tentoonstelling

nog even niet kijken, maar eerst luisteren naar de toespraken: publiek bij de opening van world press photo in den bosch

fotojournalist raymond rutting heeft vanavond in den bosch de world press photo tentoonstelling geopend in de willem 2 kunstruimte (in het pand huisde ooit de sigarenfabriek van goulmy & baar). prachtig fotowerk. ga er vooral kijken. alle bijzonderheden vindt u hier.
raymond rutting is meerdere malen voor zijn werk onderscheiden (fotojournalist van het jaar, zilveren camera). hij publiceerde in gerenommeerde nieuwsmedia over de gehele wereld. hij vertelde vanavond - gelardeerd met anekdotes - over zijn vaak bepaald niet altijd ongevaarlijke vak.
ik was er bij omdat ik met een van mijn foto's door de jury genomineerd ben voor de jaarlijkse fotografieprijs 'brabant in beeld'. ook de tentoonstelling van de inzendingen voor deze prijs werd vanavond geopend. beide exposities zijn tot en met 7 december in de willem 2 te zien.
een vakjury heeft voor 'brabant in beeld' werken van zeventien fotografen genomineerd. en een van die zeventien gaat 'brabant in beeld' winnen. wie dat wordt, beslissen bezoekers van de tentoonstelling en mensen die online kunnen stemmen.
stemmen voor 'brabant in beeld' kunnen hier worden uitgebracht. schroom niet en overweeg uw keuze te laten vallen op de tweede foto van de reeks, de tweede foto ook in de categorie 'algemeen nieuws', want dat is mijn foto, getiteld 'stof'. het is het stof van de extreme droogte in het midden van het jaar, opgeworpen door een loonwerker met een tractor langs de rotschotseweg in den dungen.

fotomomentje

burgemeester roderick van de mortel, directeur jeroen van den eijnde van nationaal monument kamp vught en de auteurs van het boekje, liesbeth sidler en bert oomen (v.l.n.r.) worden op de foto gezet door verslaggeefster miranda van houtum van het brabants dagblad

er was nog even dat extra fotomomentje na het officiële gedeelte, een momentje dat verslaggeefster miranda van houtum van het brabants dagblad aangreep om de betrokkenen op de foto te zetten. ik houd altijd wel van die verdubbeling van het beeld - het heeft iets grappigs. maar ik was er natuurlijk eigenlijk om voor nationaal monument kamp vught foto's te maken van dat officiële deel: de overhandiging van het eerste exemplaar van het boekje 'kamp vught in tekeningen' aan de vughtse burgemeester roderick van de mortel.
het boekje is een initiatief van de auteurs liesbeth sidler (tekeningen) en bert oomen (tekst). beiden zijn vrijwilliger/rondleider bij het herinneringscentrum. de verkoop van hun boekje maakt onderdeel uit van een vrijwilligersactie om geld in te zamelen voor de educatieve invulling van de volgend jaar te bouwen uitbreiding van nationaal monument kamp vught.

burgemeester roderick van de mortel met het boekje 'kamp vught in tekeningen'

'kamp vught in tekeningen' heeft een oplage van duizend exemplaren. de druk is geheel gesponsord door canon in den bosch, dus de volledige opbrengst is voor de actie.
de tekeningen van liesbeth sidler zijn geïnspireerd door gebeurtenissen in het voormalige concentratiekamp. bert oomen maakte hierbij korte teksten die op een compacte manier een beeld geven van de geschiedenis van het kamp.

exoskelet

nieuwbouw op het mercuriusplein in berlicum

een paar keer ben ik eromheen gelopen om de mooiste plek te vinden. als het klaar is, dit gebouw, is het misschien wel een aanfluiting, zo'n dominerend blok bij de rotonde in hartje berlicum. maar misschien ook geeft het 't mercuriusplein wel meer karakter dan de platte pannenkoek met blik die het nu is.
hoe dan ook, het zal nooit mooier worden dan dit, met die steigers, staketsels, hekken en stapels stenen. de verrommeling maakt het mooi. en dan vooral die trappen: een buitenshuistrappenhuis. het doet me denken aan de brandtrappen langs de gevels in amerikaanse speelfilms, waar de heldhaftigste capriolen op worden uitgehaald.
dat prachtige exoskelet... ze zouden het eigenlijk zo moeten houden...

goud

het zonlicht strijkt net langs het riet en het blad van de eik aan het drongelens kanaal

het is als puur goud. om het zo te zien als op de foto, moet je wel als je er staat even je ogen tot spleetjes knijpen en door je wimpers turen (zo verhoog je het contrast). en dan heb je dus al deze goudkleuren, in al die verschillende gradaties: 24 karaat, 18 karaat, witgoud... alsof je rondstruint in het pakhuis van dagobert duck.
drongelens kanaal, vught, 13 november 2018, 13:34 uur.

slalom

een bierfiets in de visstraat in den bosch

de bierfiets en de skihut hebben iets gemeen: de slalom. alhoewel... ik denk dat bezoekers van de skihut uiteindelijk minder slaloms maken dan bierfietsen. het is dronkenschap in situ versus dronkenschap in beweging op de openbare weg. maar in beide gevallen gaat het om gevaarlijke ondernemingen.
gisteren las ik in mijn regionale krant (brabants dagblad) dat de gemeente 's-hertogenbosch de bierfiets in het centrum van de stad wil verbieden. de reden: overlast door herrie, baldadigheid, openbare dronkenschap, wildplassen en verkeersonveilige situaties...

Lees meer

zo is het soms

de skyline van den bosch gezien vanaf de paardensteeg aan de zuidkant van het bossche broek

elke keer is het weer anders. en zoals op deze foto, zo is het soms; een al vroeg vallende avond (geen zomertijd meer) met kleuren die behoren tot aurora's rozevingerige dageraad - uit griekse tragediën dus.
dit is de skyline van den bosch, aan het eind van de dag, gezien vanuit het zuiden, waar de paardensteeg via een fietsbrug de rivier de dommel over kruipt, richting vught (of richting sint-michielsgestel, als je de andere kant op fietst).

rooie fiets

rode fiets tegen vervallen panden op de havendijk in den bosch

de dag voordat documentairemaker tom roes in televisieprogramma de wereld draait door vertelt over het verhaal achter de ikea-foto van de rode fiets tegen een brugleuning in amsterdam, sta ik zelf aan de havendijk in den bosch om een bijna even rood rijwiel te kieken. een van de bewerkingen die ik maak is: alle kleur eruit, behalve het rood van de fiets. zoals ook de ikea-foto dus - een ikea-foto die ik overigens nooit eerder heb gezien.
het is tamelijk toevallig dat ik het vraaggesprek met tom roes zie. pas sinds kort kijk ik zo nu en dan weer naar dwdd, na enkele jaren geleden te zijn afgehaakt vanwege het enge grachtengordelgedoe. nu ik weer wel af en toe kijk, kan ik niet anders zeggen dan dat het toch echt wel een goed praatprogramma is - zij het dat mijn ergernissen niet helemaal verdwenen zijn.
maar ja, er gebeurt natuurlijk ook wel heel veel binnen de amsterdamse grachtengordel. want kijk nou eens naar die rode fiets op de brug bij de hoek brouwersgracht/herengracht...

Lees meer

duif

bijna had ik de foto van mijn camera gewist. ik dacht dat de duif mij ontsnapt was. toen ik later beter keek en toch de vogel zag, verwachtte ik dat-ie wel onscherp zou zijn, want het was schieten uit de heup geweest.
maar daarbij kun je dus ook mazzel hebben.
plaats van handeling: de voormalige veevoederfabriek van koudijs (de heus/tramkade) op de kop van 't zand in den bosch. een omgeving die het jarenlange verval te boven aan het komen is door een reeks van creatieve ontwikkelingen en horecavestigingen.
maar op deze plek is het verval nog fotogeniek aanwezig.

een duif vliegt op tussen oude installaties van de voormalige koudijs-fabriek in den bosch