zomer

zomer in de berm

een graad of 25. aangenaam zomerweer. blauwe lucht met verspreide wolkenpartijen. en in de berm veel vrolijke kleuren.

het licht en het duister

de zuiderbegraafplaats in assen

als ik het wil hebben over de schoonheid van verval, verval ik soms in herhaling. de schoonheid van verval is op dit weblog op meerdere plaatsen terug te vinden. een van de mooiste plekken om haar te ervaren is de zuiderbegraafplaats in drenthes hoofdstad assen. maar daar is het verval dan ook van een monumentale schoonheid - grootsheid zou ik haast zeggen. er is schots en scheef, er is opgepoetst en overwoekerd, er is wat was en wat nauwelijks meer is. en dat alles op een toneel en tussen coulissen van een ooit aangeplant bos waartussen de zon zijn lichtspelletjes speelt.

en dan ook nog die heerlijke rust...

meer over de zuiderbegraafplaats in assen: hier en hier.

aardappelfields forever

jaar in jaar uit aardappelvelden, van nu tot in de eeuwigheid en van hier tot een heel eind verderop. aardappelfields forever - de voor de hand liggende analogie met de 'stawberry fields' van the beatles.

in midden drenthe fiets je in dit jaargetijde door de bossen of tussen wuivend graan of (vooral) aardappelvelden. zeeën van groen met witte bloemen en toefjes geel als ze op hun hoogtepunt zijn.

dit was vanmorgen het uitzicht vanaf de camping, waar blauwe lucht en wolkenvelden elkaar afwisselden en schaduwpartijen over de velden werden gejaagd.

eindeloze aardappelvelden op drentse akkers

verkoelend bad

schotse hooglanders in een poel bij dwingeloo

omgeving dwingeloo, 25 juni 2019. het is op het heetst van de dag. hard werkende boeren keren het hooi. stofwolken over het land. even verderop heerst bij wijze van contrast de loomheid onder de schotse hooglanders. ze zoeken - alles gaat heel traag - verkoeling in een poel.

tempus fugit (of niet?)

elise van der laan vertelt in tropisch orvelte het verhaal van 'de oudste foto van drenthe'

aan een goed verteld verhaal hoeft echt niet alles helemaal te kloppen. als dat een eis zou zijn, bestonden sprookjes niet. dus mogen we voor even best aannemen dat de tijdmachine van doctor tempus bestaat. en dat het enorme apparaat op een gegeven moment rondrijdt op een tropisch toeristisch festival in het drentse orvelte.
bij de tijdmachine vertellen elise van der laan (foto) en toine straatman van theaterproductiebedrijf van straat tot laan verhalen van toen, van kort geleden tot de laatste ijstijd aan toe. toine weet een jongetje van een jaar of zes te imponeren met een verhaal over een in de buurt gevonden mammoetkies. een groepje volwassenen palmt hij in met de laatste in de provincie gevonden authentieke ("maar natuurlijk wel een replica") schedel van een sabeltandtijger.

Lees meer

om op te vreten…

schaap liefkoost fotograaf

de schaapskudde van orvelte is aan de wandel. er zijn een paar dieren achtergebleven in de schaapskooi, midden in het vandaag door toeristen (ik was er zelf een van) overlopen drentse dorp. mijn silhouet hangt over de staldeur te rusten in het stro. een schaap begint aan m’n kop te knabbelen.
zie je wel... ik ben om op te vreten!

ochtendgloren

zonsopkomst boven westerbork

het was vroeg, heel vroeg. maar het ochtendgloren boven westerbork had ik toch niet willen missen. met een vlaagje mist boven de aardappelvelden. half vijf ‘s morgens, op deze tweede zomerdag van 2019.

rode vlekken

close-up van de eikenprocessierups

waar je ook fietst in de meierij van 's-hertogenbosch, de kans ik groot dat de laanbomen eiken zijn. en dat op de stammen van die eiken eikenprocessierupsen zitten. zolang ze de confrontatie niet me je aangaan, is er niets aan de hand. het zijn niet de mooiste rupsen en de vlinders die hun volgende 'aggregatietoestand' zijn, zullen ook geen schoonheidsprijs verdienen. maar als hun brandharen (dat zijn niet die lange, maar korte haartjes van nog geen halve millimeter) met je huid in aanraking komen, ben je goed de sjaak. huidirritaties, rode vlekken, jeuk...
het is eikenprocessierupsenhoogseizoen. gemeenten en verdelgers kunnen het niet aan. het is een plaag. een jaarlijkse plaag die elk jaar plageriger lijkt te worden.

eikenprocessierupsen op een nest

wederdienst

een bij op de japanse kardinaalsmuts

het lijkt wel of de japanse kardinaalsmuts in de achtertuin een heel bijenvolk te eten geeft. de uit de kluiten gewassen geelgroene struik gonst en zoemt dat het een lieve lust is. het moet het geluid van honderden bijen zijn. waar het volk thuis is, is me een raadsel. maar de nectar in de bloemen van de struik wordt door de vliesvleugeligen gretig afgenomen. ik ben toch wel benieuwd wie er uiteindelijk van profiteert. en of er voor mij misschien een potje honing in zou kunnen zitten? bij wijze van wederdienst?

contrasterend & complementair

korenbloem en klaproos tussen spelt

bermen en velden zijn weer vergeven van de klaprozen en papavers. en tussen het graan staan korenbloemen. mooie contrasten tussen het blauw en oranje-rood. en hoe fraai zijn altijd weer oranje-rood en groen als complementaire kleuren. zo is het compleet feest op het boerenland en langs wegen en paden, zoals hier aan het sterrenbos tussen den bosch en sint-michielsgestel.