loop ik net langs de servieskast, stuit ik op dit stuitende tafereel. nog geen vijf minuten eerder was er dat item van het journaal waarin veel gedoe was over bubbling en vulgair dansen tijdens het zomercarnavel. ben ik met dit huiskamertafereel mijn tijd vooruit of kan ik het nu voor de rest van mijn leven wel schudden?
middagje straatfotografie in de binnenstad van den bosch. wat een druildag. het regent niet hard, het is meestentijds zelfs niet meer dan miezer, maar je wordt er door en door nat van.
ik ga door roeien en ruiten voor een mooie foto, en dus ook door spiegelende vensters van horecabedrijven waarachter mensen in feite in de etalage zitten.cafétafereel
werklieden trekken kabels en het winkelend publiek neemt ’s morgens al vroeg de stad in. maar je leest onverstoorbaar je krantje en drinkt je bakkie. zo pluk je de dag!
enkele tientallen meters hoger beklimmen toeristen de steigers om de sint-janskathedraal van dichtbij te bekijken en om te genieten van het prachtige uitzicht op een meter of vijftig hoogte. best wel een aanrader, maar dit gezin doet dat dus niet. met z’n zessen zitten zij aan de voet van de kerk lekker aan de picknick. een heel aanlokkelijk alternatief voor de stadsterrassen die toch al overvol zijn op deze warme dagen. en dit is veel gezelliger, ongetwijfeld.stadspicknick
het is een oase te midden van de lelijkheid die decennia geleden is geschapen: groene grasmaten op glooiingen boven beton. de perfecte plek voor een tussendemiddagse werkbespreking of even je krantje of een boek lezen. dit is het bossche burgemeester loeffplein medio 2023. deze maand is dit fraaie stukje stadsgroen tot stand gekomen. en niks kunstgras hè. allemaal echt – tot verbazing van mensen die er even willen chillen of picknicken. er is echter wel een maar… in september gaat de zaak volgens plan weer op de schop. persoonlijk zou ik zeggen: houwen zo. en doe dit vooral ook op al die andere pleinen in den bosch.