zelf moet je snel je regenpak aantrekken, maar zo'n zwaan laat het allemaal koud. ook met een hevige bui als die van vanmiddag, laat de vogel het water druppelsgewijs zo van zich afglijden. niets kleeft de zwaan aan.
dit is trouwens zo'n plek van grote tegenstellingen. enerzijds een brede vaart met plompenbladeren, riet, bomen en struiken, maar aan de andere kant hoogspanningsmasten en -leidingen en (hier buiten beeld) de dozen waarin arbeidsextensieve bedrijven huizen.
dit is industrieterrein de brand bij den bosch. ooit was het hier den dungen, maar steden hebben altijd honger. ooit was het hier bijna een gewestelijke vuilstortplaats, maar daar is ooit een burgemeester halsstarrig voor gaan liggen. nu delen industrie en natuur dit gebied en zwemt er een zwaan die het allemaal van zich laat afglijden.

leica q2mono, 1/250 sec, f8.0, iso 250, edit in lightroom

gerdi verbeet, oud-voorzitter van de tweede kamer, is bijna aan het eind van haar lezing bij de jaarlijkse sachsenhausen-herdenking als in de verte in de vijver van het reeburgpark in vught iets in beweging komt. een knobbelzwaan maakt zich trappelend en klapwiekend los uit het water en komt recht op de herdenkingsplechtigheid af vliegen, in een majestueuze vlucht. wie zal het mij kwalijk nemen dat ik mevrouw verbeet even voor mevrouw verbeet liet en het vizier richtte op deze prachtige vogel boven de hoofden van de leerlingen van de vughtse basisschool de springplank?
heel toevallig stond ik op de goede plek - ik vermoed dat veel van de bezoekers van de herdenking de zwaan überhaupt niet hebben zien overkomen. maar voor mij gaf deze opstijgende geweldenaar de bijeenkomst een bijzonder accent.
in het reeburgpark in vught worden elk jaar rond deze tijd de circa 1.400 nederlanders herdacht die in concentratiekamp sachsenhausen, ten noorden van berlijn, zijn omgekomen. gerdi verbeet was dit jaar de hoofdspreker.

hier moest ik denken aan hans teeuwen. even na moeten zoeken: 1994, programma 'hard en zielig'. daar liet hij weten hoeveel hij houdt van paarden. dikke paarden, dunnen paarden, kleine paarden, grote paarden en paarden met een punt op d'r kop. nou, en van die laatste stonden er ineens vijf voor me, aan de preutelsteeg in den dungen.
voor wie het interesseert: geschoten met leica q2 monochrom en bewerkt in nik silver efex pro 3