Auteur: jan van de ven

gezellig buurtje

inhaalslag tijdelijke huisvesting?

kop van ’t zand

 

de tramkade en omgeving in het noordelijke gedeelte van de bossche wijk 't zand wordt ontwikkeld tot wat ze in brabants hoofdstad een culturele hotspot noemen. panden die voor allerlei culturele zaken en horeca worden hergebruikt waren ooit loodsen, silo's en andere gebouwen van mengvoederfabriek de heus (voorheen koudijs). het is een fotogenieke plek, daar aan de dieze.

 

dodenakker

het kerkhof aan de voet van de sint-petrusbasiliek in boxtel is altijd de moeite van een bezoekje waard. een groot deel van de zerken en grafmonumenten is in verval geraakt. maar wat is er mooier dan verval?

aalscholver

net op tijd. de aalscholver spreidt zijn vleugels om ervandoor te gaan.

beestenweer

voor koeien geen probleem, dit beestenweer. ach, en als mens word je ook alleen maar zeiknat. droogt wel weer op. het is hier altijd mooi, weer of geen weer, langs de rivier de aa bij berlicum.

evenwicht

david en tomas vormen het spaanse duo kolektiv lapso cirk. op theaterfestival boulevard spelen ze de voorstelling ovvio (wat is spaans voor overduidelijk). evenwichtsacrobatiek met planken en balken. vergeet die oude evenwichtsbalk. dit is andere koek.

het weer van vandaag

zware bewolking, net even geen regen, maar het waait hard in de polder. net nog een stukje van het brabantse provinciehuis steekt uit boven de opgezweepte maïs.

parijse markt

 

zondag was weer de jaarlijkse parijse markt, een kleine 400 km ten noorden van de franse hoofdstad, in berlicum. altijd leuk voor wat straatforografie - en natuurlijk in zwart-wit, want dat is toch echt wel het mooist.


regels

zou dat wel mogen in deze zone, twee volle tassen in plaats van één kind aan de hand?

bubbling?

loop ik net langs de servieskast, stuit ik op dit stuitende tafereel. nog geen vijf minuten eerder was er dat item van het journaal waarin veel gedoe was over bubbling en vulgair dansen tijdens het zomercarnavel. ben ik met dit huiskamertafereel mijn tijd vooruit of kan ik het nu voor de rest van mijn leven wel schudden?