komende zondag is kunstenfestival artibosch in het hartje van brabants hoofdstad. zat ik net online even het programma en de speciale festivalkrant door te nemen, werd ik toch even verrast. weliswaar wist ik al dat de foto die ik had ingezonden tot de tentoonstelling tijdens artibosch was doorgedrongen, maar hij blijkt het nu ook te hebben geschopt tot een 'speciale vermelding' van de vakjury. niet echt in de prijzen, maar toch in de top-zes onder ruim honderd inzenders. ik ben er niet ontevreden mee.
voor mijn bijdrage heb ik het idee van chaos vrij letterlijk genomen: een chaotische opstelling van vier grote gravers, een vrachtwagen en twee bulldozers. Ze maken samen een vreemd ballet in een onbegrijpelijke choreografie. een waterballet, want hier wordt gegraven aan het máximakanaal, de omleiding van de zuid-willemsvaart rond den bosch.
onder de brug in de n279 bij den dungen, die nu 'nijvelaarbrug' heet, is een chaos aan graafwerktuigen orde aan het scheppen in... ja, waarin eigenlijk?
 
 

een paar daagjes hotel gaia in diepenveen (bij deventer). dat is eigenlijk wel een feest. zeker als je zelf niet echt iets te vieren hebt. het hotel (een oud landhuis) heeft ontegenzeggelijk iets statigs, maar het heeft ook een vrolijke uitstraling. er is veel kleur, vooral rond het hotel, temidden van dit parkachtige landschap.
zoals... deze stoelen. ze staan buiten, soms in gelid, soms wat onordelijk gerangschikt, te wachten op een bruid en haar gevolg (het hotel is een officiële trouwlocatie), of op de deelnemers aan een lerarencongres.
je zou haast zeggen dat zo'n uitdragerij aan zitmeubilair en de statigheid van het huis niet bij elkaar passen. en toch is het een wonderwel aangename combinatie.
 

tien jaar lang al komen duitse studenten naar nationaal monument kamp vught om er een jaar stage te lopen in een herinneringscentrum dat alles te maken heeft met de holocaust. vanavond was er een reünie ter gelegenheid van dit tweede lustrum, waarop negen van de tien stagiaires aanwezig waren: vanessa, simon, lukas, malte, benedikt, wiebke, viola, helene en sophia. tot de aanvang van de reünie kende ik slechts de helft van hen, want ik ben er nog maar ruim vijf jaar vrijwilliger en rondleider. inmiddels weet ik echter dat álle stagiaires van aktion sühnezeichen friedensdienste (asf) bevlogen en zeer betrokken jonge mensen zijn die enkele maanden na hun komst in vrijwel perfect nederlands rondleidingen geven aan groepen scholieren - iets waar ik elk jaar weer van opkijk.
asf werd na de tweede wereldoorlog in duitsland opgericht als teken van verzoening, zoals de naam al zegt.
 

tien dagen 'boulevard' in den bosch en slechts één voorstelling gezien. de voornemens waren anders, maar het is er niet van gekomen.
alleen jeroen kant gezien en gehoord. en dat dan op de eerste dag van het theaterfestival. voor de rest ook helemaal niet meer in hartje den bosch geweest, laat staan op de parade. terwijl ik natuurlijk ook wel weet dat dat elk jaar weer mooie foto's oplevert.
ter afsluiting dan nog maar een foto van de brabantse singer-songwriter. een bewerking in duotone. en volgend jaar gewoon weer, maar dan meer.
 

schaduw onder de boom langs de dijk. nochtans is er lamlendigheid. de mussen vallen dood van het dak. van de tientallen schapen langs de meanderende essche stroom in sint-michielsgestel, liggen de meeste uitgevloerd ter aarde neder. van dit tafereel had anton mauve nog een mooi doekje gemaakt kunnen hebben...