achter me kleurt de ondergaande zon oranje-rood en steken donkere wolkenluchten violet en paars af tegen licht hemelsblauw.
ik sta zo ongeveer midden in het landgoed de pettelaar, bij de koestraat, in sint-michielsgestel. ik laat de ondergaande zon zelf voor wat-ie is. want dit vind ik veel mooier: een rij rood kleurende wilgen op honderdtachtig graden van de zonsondergang. het is het oranje-rood van de zon die achter me door andere rijen wilgen en populieren priemt.
puur toeval dat ik daar zo maar ineens op een late dinsdagmiddag tegenaan loop.
 
 
 

kleinzoon bram (6) hoef je het echt niet twee keer uit te leggen. na een kwartier weet hij hoe hij mijn oude canon g9 compactcamera moet bedienen. automatische stand nog wel, maar schakelen tussen opnemen en terugkijken en de zoomfunctie gebruiken is binnen de kortste keren gesneden koek voor 'm.
en zo zitten we al snel tegenover elkaar te point-and-shooten alsof we een wild-west-duel aan het uitvechten waren. revolverhelden. en allebei raak!
 
 
 

sinds kort hangt deze mooie jonge dame onder de trap. (o jee, dat is wel een luguber zinnetje, maar samen met de foto lijkt een misverstand niet voor de hand te liggen.) het meisje hangt er mooi uitgelicht bij, in een lijst die in de loop der tijd wel wat te verduren heeft gehad. de zwart-witfoto zelf is nog in goede conditie.
wie 't is? geen idee. de foto komt uit de studio van fotograaf felix célis in herstal, bij luik, en is gesigneerd: f. célis. het vergt enig zoeken om te ontdekken dat de fotograaf gevestigd was aan de rue st. lambert (nummer onbekend) in herstal. ik wil wel wat meer van die felix célis weten. van dat meisje trouwens ook wel, maar dat geef ik al snel op.