de verteller

eric borrias vertelt over de joodse kinderen george en ursula

verteller... wat een prachtig vak. o ja, ook ik vertel verhalen. verhalen over de oorlog. tijdens rondleidingen in het voormalige ss-concentratiekamp vught bijvoorbeeld. of - onlangs nog - tijdens 'open joodse huizen', over uit het leven gerukte joodse families.
maar verteller eric borrias... da's andere koek - hoewel het bij hem soms ook gaat over de oorlog, zoals vandaag in de jeugdvoorstelling 'mijn pop huilt 's nachts' op het buitenterrein van nationaal monument kamp vught.

het is een ontroerend verhaal over twee joodse kinderen die de oorlog overleven door hulp van buitenaf, maar ook door het maken van moeilijke keuzes in dilemma's die zelfs voor volwassenen nog veel te groot zijn. keuzes waarvan ze - als overlevers van de holocaust - hun hele verdere leven hebben afgevraagd of ze wel goed hebben gekozen. had de joodse ursula, die niet op transport hoefde, haar pop toch maar moeten afstaan aan dat huilende meisje dat wél weg moest? en had haar broertje george toch die ene vrouw kunnen redden zonder zelf op transport te moeten?

best zware kost voor een kind. maar verteller eric borrias slijpt er de scherpe kantjes af terwijl het verhaal toch binnenkomt. het zijn de kinderen die aandachtig luisteren terwijl een moeder in het publiek een traantje weg pinkt.

o, als ik toch zo kon vertellen...

4 thoughts on “de verteller

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *