het beeld van de man die de winkelpui aan het opmeten is, vond ik zo op zich al de foto waard. maar de plaat had al in mijn hoofd een muzikale connotatie voordat ik afdrukte.
cinque - dieci - venti...

juist, mozarts opera le nozze di figaro. meteen in het begin van het eerste bedrijf is figaro de kamer waar hij met zijn lief, het dienstertje susanna, na hun huwelijk gaat wonen, met een duimstok aan het opmeten. met susanna zingt hij dan het prachtige duet rond het resultaat van zijn opmetingen: cinque - dieci - venti...

en daar moest ik dus aan denken toen ik deze heer aan het opmeten zag en diep in de donkere winkel de etalagepoppen ontwaarde, van wie er misschien wel een met hem dat duet had kunnen zingen: vijf - tien - twintig. maar het klinkt niet zo lekker in het nederlands, hè...