één grote, ononderbroken oppervlakte van kroos op de slotgracht van de ruïne van kasteel seldensate in middelrode. best mooi, dat groen, maar het is een tikkeltje aan de fletse kant. het wordt wel weer mooi als je het door de voormalige kelderramen van de buitenplaats bekijkt. dat is kijken naar groene ogen. kijken dóór groene ogen: als door het vizier van een ridderhelm. maar misschien laat ik nu mijn fantasie een beetje te veel op de loop. en dat is dan weer niet zo verwonderlijk op een plek waar al in de veertiende eeuw een kasteeltje was. daar spint een fantast natuurlijk graag een ridderverhaaltje met helm en vizier en groene ogen omheen.