de afgelopen weken werd heel het bos bezet door de lente. heel het bos? nee, een paar kleine bruine blaadjes bleven moedig weerstand bieden aan het nieuwe groen.
oké, deze zinnen zijn (geparafraseerd) gepikt uit de avonturen van asterix, de onoverwinnelijke galliër. daar moest ik aan denken toen ik zag dat op dit ene plekje op het landgoed venrode herfst en winter niet lijken te willen wijken; een krampachtige laatste poging om het nieuwe leven op afstand te houden en het oude te bewaren. maar die poging en de laatste herfstkleuren... ze zijn toch echt ten dode opgeschreven.

lente!