rupsen kraken nestkastje

eikenprocessierupsen pakken (en pikken) nestkastje in

maar dát is niet de bedoeling... overal in de buurt hebben gemeenten op eikenbomen nestkastjes voor kool- en pimpelmezen opgehangen om zo de eikenprocessierups met zijn natuurlijke vijanden te bestrijden, maar nu openen die rupsen de tegenaanval. langs het drongelens kanaal in vught hebben eikenprocessierupsen een van de nestkastjes al ingepakt. de mezenwoning is gekraakt.

landjepik

de markt in boxtel wordt snel omgetoverd tot terras

de horecabedrijven aan de markt in boxtel krijgen van de gemeente de ruimte om hun terrassen fors uit te breiden om aan de anderhalvemeterafstand te kunnen voldoen. vrijdagmiddag hadden de marktkooplieden nog nauwelijks hun hielen gelicht, of de kroeg- en restaurantbazen verhingen de bordjes. ze wisten niet hoe snel ze het terrasmeubilair op de keien moesten zetten...

gezinsuitbreiding

in blijde verwachting
met kroost

nog geen maand geleden broedde dit paartje knobbelzwanen langs de zuid-willemsvaart bij den dungen. vandaag zag ik dat al wat aan de late kant was met mijn kraambezoek.

voor open doel

een stier op het voetbalveld van de pleinse boys

hier trappen op de zondagochtenden senioren hun balletje. maar afgelopen maandag was er koevoetbal. nou ja, het waren stieren die er hun partijtje speelden. drie stieren, losgebroken uit een wei in de omgeving van het voetbalveld van de pleinse boys op de kruising van houwsestraat en wolfsdreef in sint-michielsgestel. of er gescoord is, weet ik niet, maar op dit plaatje - zo voor open doel - ziet het er kansrijk uit voor het vee-team.

pilaarheilige

blauwe reiger op een paaltje

pilaarheilige... het is het eerste dat bij me opkwam toen ik deze blauwe reiger op z'n paaltje zag zitten. we hebben simeon en daniël, uit de vierde eeuw na christus, boetedoeners, asceten, hongerkunstenaars avant la lettre. en deze vogel zou zomaar een schijnheilige reïncarnatie van deze oude paalzitters kunnen zijn.

stil & leeg

een alternatieve dodenherdenking bij nationaal monument kamp vught, het voormalige ss-concentratiekamp

wachttoren, barak, crematorium, leeg veld. naast het crematorium vijf mensen: twee trommelaars van het gilde sint-catharina, directeur jeroen van den eijnde van herinneringscentrum en drie dames die samen één krans leggen: miep pickhard, dochter van een gevangene van kamp vught, haar dochter rolinka en haar kleindochter marinka; tweede, derde en vierde generatie dus. op de foto het moment direct na de kranslegging. even daarvoor was het twee minuten stil. maar het beeld was toen hetzelfde - zij het dat de krans toen nog op de grond lag.
dit is nationaal monument kamp vught op 4 mei 2020. het contrast tussen deze herdenking in tijden van corona en herdenkingen op 4 mei in voorgaande jaren is groot. denk even aan honderden mensen op het grasveld links, en rijen belangstellenden achter de vele kransleggers die na de ceremonie in defilé achter de tamboers nog langs de asputten (het massagraf van de zevenhonderdvijftig mensen die omkwamen in kamp vught) te gaan... niets van dit alles dit jaar. geen genodigden, geen publiek. slechts de vogels laten zich horen (en soms even zien).

zie ook de registratie door omroep brabant van de dodenherdenking 2020 bij nationaal monument kamp vught

verstoppertje

de pulletjes verstoppen zich in het hoge gras, maar moeder eend is waakzaam

ik had het eerst niet in de gaten. en ook nu is het nog een zoekplaatje. ik vond alleen die eend al wel leuk voor een foto. maar ik zag ze nog net op tijd, de verstopte pulletjes, net voordat ze zich in volle vaart uit de zwemvogelvoeten * te maken.

* dit woord is gejat uit het gedicht 'de stad' van hans andreus

bizarre dodenherdenking

 

 

 

tv-opname voor de 4-mei-herdenking: stef bos zingt 'daarom zijn wij vrij’ in het museumcafé van nationaal monument kamp vught

4 mei, dodenherdenking... maar het wordt een bizarre dodenherdenking in deze coronatijd. een niet-samenkomen-maar-anderhalvemeter-afstand-dodenherdenking. en voor nationaal monument kamp vught - ik geef er normaal gesproken rondleidingen en workshops, maar nu even niet - betekent het 'ingeblikt' herdenken.
ingeblikt in de zin van vooraf opgenomen en vervolgens meerdere keren uitgezonden. voor het eerst tijdens de dodenherdenking op het monument aan de lunetten in vught een leeg terrein. kijk daar over uit en denk die zevenhonderd mensen op klapstoeltjes er even bij - want die zitten er nu niet. en toch waren die honderden mensen zó welkom geweest...
het wordt dit jaar een herdenking voor de beeldbuis, uitgezonden door omroep brabant.
vandaag waren bij nationaal monument kamp vught de tv-opnamen van een deel van het programma:

Lees meer

doelloos

voetbaldoelen op een hoopje aan de rand van de sportvelden in de bossche wijk de schutskamp

even gekeken vanuit googles satelliet: schoon aangeharkt sportveld met alles op z'n juiste plaats. de beelden vanuit de ruimte lopen altijd achter op de actuele situatie. dus dat is niet het beeld van voetbalcomplex chc in tijden van corona. aan de weg die nogal toepasselijk 'de fuik' heet, biedt de rand van het sportcomplex in de bossche wijk de schutskamp een troosteloze aanblik van slordig bij elkaar gezette voetbaldoelen.
doelloze doelen in crisistijd...

afhaalkees

kees broeren serveert het diner niet meer uit maar reikt het aan

"afhaalkees, da's weer eens wat anders dan afhaalchinees", begroet ik kees broeren als ik mijn (telefonisch geplaatste) bestelling kom ophalen. normaal gesproken neemt kees op, serveert uit of komt een praatje maken aan de tafel; nu reikt kees de in papieren tasjes verpakte bestellingen aan van over de bar - netjes op veilige afstand.
kees broeren is uitbater van de majorcabar/herberg de poeling in den dungen. op mooie dagen is dit vaak de plek waar we ons fiets- of wandeltochtje eindigen met een heerlijk maal en/of een feestelijke dronk. maar ja, in tijden van corona is kees verplicht gesloten en kan hij alleen nog afhaalmaaltijden leveren. het eten is er niet minder lekker om, maar het feestelijke is er voor een groot deel wel vanaf op deze manier. ik wil weer gewoon op zijn terras zitten, samen met al die andere mensen die dat ook willen. maar helaas... dat zal nog even duren. dus halen wij in de weekeinden de diners op in papieren tasjes bij... afhaalkees!