schilderij in de polder

je fietst door het landschap en ziet ineens een beeld dat je doet denken aan het werk van een bepaalde kunstschilder. ik heb dat wel vaker. zo dacht ik op deze plek op dit moment: als kees bol (1916-2009) hier had gestaan, had-ie 't zo geschilderd. de plek was de keerdijk in den dungen, het moment 24 december 2018, 16:04 uur.
als ik thuisgekomen ga googelen naar de landschappen van bol en er ook pinterest nog eens op afstruin, kan ik toch niet echt een schilderij vinden waar het beeld van de foto in voorkomt. het landschap dat ik met de camera in zijn stijl heb geprobeerd vast te leggen, althans de sfeer ervan, vind ik alleen maar in fragmentjes terug in zijn schilderijen, en dan vooral in winterse taferelen langs de maas.
zo zie je dat je je kunt vergissen op momenten dat je denkt dat je een mooie kees bol staat te fotograferen.
of vergissen... als ik nog eens goed kijk, zie ik nog steeds een beeld dat me schilderijen van kees bol voor de geest haalt.

vaag roodomrande wolken van de zonsondergang reflecteren in het water op de akkers langs de keerdijk in den dungen

verzet

selma van der perre opent de tentoonstelling 'palet van verzet' door het woord 'verzet' met verf aan te brengen op een schildersdoek

opnieuw een tentoonstelling over moedige vrouwen bij nationaal monument kamp vught: 'palet van verzet', over moedige vrouwen van toen en nu, gebaseerd op het gelijknamige boek van simone jacobs. het is een expositie waarin veertien vrouwen worden geportretteerd (de foto's zijn van chris van houts) die het niet pikten - of het nu de nazi's waren in de tweede wereldoorlog waartegen ze in opstand kwamen of onderdrukkers die sindsdien vrouwen de barricaden hebben opgejaagd, ze lieten het niet over hun kant gaan. de tentoonstelling werd vandaag geopend door selma van der perre (1922), die in de tweede wereldoorlog deel uitmaakte van de verzetsgroep van joop westerweel.
vier van de nog levende verzetsvrouwen uit de tweede wereldoorlog doen op panelen hun verhaal: selma van der perre, joke folmer (helper van piloten en joden,), mia lelivelt (hulp aan piloten en ontvluchte krijgsgevangenen), betty polak (echtgenoot philip de leeuw is hoofd van een knokploeg in bilthoven), freddie oversteegen (gewapend verzet, samen met zus truus en hannie schaft). de laatste overleed jongstleden september. daarnaast zijn er de vertellingen van moedige vrouwen van na de tweede wereldoorlog onder wie hedy d’ancona (feministisch politicus), shirin musa (oprichter femmes for freedom), iris kenmil (kunstenares), liesbeth zegveld (advocaat) en marielle van uitert (oorlogsfotograaf).

selma van der perre met op de achtergrond haar eigen portret (foto chris van houts), directeur jeroen van den eijnde van nationaal monument kamp vught en oud-gevangene joke folmer.

spiegels

het gebouw snijdt als een mes een wig tussen brugstraat en havensingel in den bosch. een mooi staaltje hedendaagse architectuur van het bossche bedrijf 'terra architectuur en stedenbouw'. maar loop er eens omheen, bekijk het gebouw van alle kanten, en je ziet de prachtigste reflecties. hier weerspiegelt de glasgevel de bomen aan de havensingel - in de richting van de boombrug. de ontwerpers hebben niet alleen een mooi gebouw neergezet, maar ook nog een keur aan abstractjes, waarvoor je best even de tijd kunt nemen...

de spiegels van de wig op de hoek van brugstraat en havensingel in den bosch

Lees meer

wolken boven berlicum

een fraaie wolkenpartij boven berlicum

zulke mooie wolkenpartijen... ik ben er vandaag speciaal voor op de fiets gestapt, want daar moest toch ergens wel een mooi plaatje in zitten. ik vond het op de dijk langs de rivier de aa bij berlicum. vanaf de rivier ligt de rand van het dorp er zo bij, met tussen de bomen het karakteristieke torenspitsje van de nederlands hervormde kerk in het dorp.

de beuk er in

panorama-opname van een majesteitelijke beuk en de paalwoningen van helmond

een halve cirkel aan paalwoningen (die iedereen tegenwoordig kubuswoningen noemt) met een beuk er in - en wat voor een beuk...
dit is het voormalige speelhuisplein in helmond, dat tegenwoordig piet blom plein heet naar de architect die dit bijzondere woningtype heeft ontworpen. vanuit dit punt gezien (foto) vind ik dit een van de mooiste plakken van helmond. uniek ook, want piet blom bouwde in deze stad zijn eerste huizen van dit type. later is er een soortgelijk (maar groter) project geweest in rotterdam; maar helmond was eerst.
op de plaats van waar af ik de foto heb geschoten, stond het eveneens voor het grootste deel uit bloms kubussen opgebouwde theather 'het speelhuis'. dat was zo'n mooi theater dat cabaretier youp van 't hek er ooit van zei dat de architectuur wel afleidde van de voorstelling, vanwege het mooie decor dat het ontwerp van piet blom had opgeleverd.
op 29 december 2011 brandde het theater tot de grond toe af. de laatste voorstelling was, de dag daarvoor, een musical over de zangeres zonder naam...

in duplo

de wereld rechtop en op z'n kop op de markt in helmond

op een trede van de muziekkiosk op de markt in helmond zit een jongedame. ze is actief bezig met haar mobieltje, een latte macchiato in een bekertje is binnen handbereik. ik zie er een foto in, maar omdat ik die misschien op mijn website of op facebook of internet wil zetten, wil ik haar onherkenbaar in beeld zien te krijgen.
op het moment dat ik afdruk, kijkt ze om. ik leg haar uit wat ik eigenlijk had gewild, maar tegen herkenbaarheid op de foto maakt ze niet het geringste bezwaar. ik mag haar nog een paar keer portretteren, wat ik ook doe, ik geef haar mijn visitekaartje (kan ze me via e-mail benaderen en stuur ik haar een plaatje), ik groet haar vriendelijk en vervolg mijn weg.
na een paar stappen bedenk ik me. voordat ik haar had gefotografeerd, had ik een tijdje met mijn camera boven een plas in de muziekkiosk gestaan om het beeld en het spiegelbeeld van de markt en de gevels van de veestraat in een foto te vatten, maar dan wel met voorbij lopende mensen. maar ja. die kwamen dan weer niet. zou zij voor mij even langs die plas in de kiosk willen lopen...
het was geen probleem. en zo heb ik dan toch nog dit beeld kunnen vastleggen.

voor & na

de kleuren- en de zwart-witbewerking van één foto vergelijken door een balkje heen en weer te schuiven - het is een algemeen gebruik in fotobewerkingsprogramma's. de techniek is er ook voor webpublicaties, ontdekte ik onlangs in een artikel op de website van het brabants dagblad, waar han van meegeren met deze javascriptmodule oude en huidige situaties in tilburg met elkaar vergelijkt. van meegeren levert daarmee een prachtige fotoserie van toen en nu af.
je kunt zulke fotocombinaties van voor en na een bewerking, of van oude en nieuwe situaties, maken via een online javascriptmodule. de link daarnaartoe is het logo van juxtaposejs in de rechter onderhoek van de foto. daar wordt ook - in het engels - uitgelegd hoe het werkt.
hier de foto die ik eerder publiceerde als koperen inkoppertje. ik denk dat hier op beeldenstormer.nl wel vaker zo'n dubbele foto in twee bewerkingen op zal duiken, al is het alleen al om af en toe eens te laten zien wat het verschil is tussen hoe de camera bijvoorbeeld raw-beelden aflevert en wat het resultaat is van een bepaalde bewerking.