Auteur: jan van de ven

pixelparadijs

journalist eric alink tijdens zijn beschouwing over fotograaf joep lennarts, zijn in 2011 overleden vriend

het boek valt open op pagina 100, ongeveer in het midden dus. wow, een van gogh van joep, is mijn eerste ingeving. daarna lees ik in het onderschrift: "van gogh revisited". 't zou ook wat gek geweest zijn als het de samenstellers van het boek was ontgaan. de grote zwart-witfoto van de aspergesteekster in grubbenvorst loopt over de vouw tot halverwege pagina 101, met daarop een tweede van-goghachtige foto: een boerenkool oogstende man in nederweert.

Lees meer

herdenking

ernst verduin was een van de sprekers bij de herdenking van nationaal monument kamp vught

zijn 92ste verjaardag is nog maar een stuk of wat dagen van het heden verwijderd, maar oud-concentratiekampgevangene ernst verduin heeft nog steeds iets jeugdigs over zich. vandaag was hij de oud-gevangene van kamp vught die tijdens de dodenherdenking zijn verhaal vertelde over de gruwelen die hij als 15-jarige in de nazi-kampen heeft meegemaakt. onderduik, opgepakt, hollandsche schouwburg, kamp vught, westerbork, auschwitz, een dodenmars, buchenwald... en dan toch al jaren zijn verhaal vertellen om het ons steeds maar weer in te wrijven: dit moet nooit meer gebeuren.

een foto-impressie van de dodenherdenking bij nationaal monument kamp vught staat hier.

koolzaad

koolzaadveld aan de kersouwelaan tussen heeswijk en middelrode

van verre zie je zo'n koolzaadveld al als een streepje geel in het landschap liggen (in dit geval dichtbij kasteel heeswijk). normaal gesproken valt het dan vaak wat tegen als je dichterbij komt en grote donkere gaten tussen de gele bloemen vallen. het plaatje dat je in gedachte had, is er dan ineens niet meer. maar vanmiddag had ik mazzel met dit prachtige koolzaadveld bij de kruising tussen de kersouwelaan en kameren, zo halverwege tussen middelrode en heeswijk. en dan passen ook de kleuren van de baron van het kasteel nog zo mooi in het beeld: gele kozijnen en dito 'zandlopers' op de groene luiken van de boerderij.

droeve blik

een hond, aangelijnd voor een stalletje op de vughtse koninginnedagmarkt

zo'n rommelmarkt op koninginnedag (hier prefereren we de koningin boven haar gemaal) is vaak een mooie gelegenheid om wat straatfotografie te beoefenen. mooie portretten van mensen, want daar gaat het bij straatfotografie toch om: mensen in hun element, in een meestal stedelijke omgeving.
maar de mensen zijn zichzelf niet op festiviteiten als deze. ze tooien zich in oranje gewaden en zetten rare hoofddeksels op. ze doen nogal vreemd, vaak. en ze zijn met tevelen.
maar dan is er die hond aan wie niets menselijks vreemd lijkt. een droeve, oude blik in de ogen. verdomd, dit portret heeft écht iets menselijks...
en zo wordt het dan toch straatfotografie zoals het hoort...

inpakken & wegwezen

de dames houden het voor gezien in de dorpsstraat in vught...

windstoten jagen tegen drieën door de vughtse dorpsstraat. een korte maar fikse bui heeft het publiek naar een goed heenkomen doen zoeken op deze koninginnedagmarkt (ik ben zo vrij om deze dag koninginnedag te blijven noemen, vanwege mevrouw máxima van oranje nassau-zorreguieta). aan de overkant van de straat hebben zojuist kinderen en hun ouders achter de wegwaaiende onverkoopbare rotzooi moeten aanrennen. deze dames houden het voor gezien. inpakken & wegwezen...

pisang

blad van de bananenboom in tegenlicht

de natuur is soms grillig, soms ook is ze voorbeeldig in orde en regelmaat. wat maakt bijvoorbeeld de pisang, de bananenboom, prachtige stukjes abstracte kunst van haar bladeren. stevige, standvastige hoofdnerven midden door het blad en dunne parallellen aan weerszijden daarop. op zo'n zwart-witfoto lijkt het een potloodtekening van een kunstenaar met een uiterst vaste hand.
misschien had ik er niet opgekomen deze foto te maken als ik niet toevallig in die kas van botanische tuin zuidas onder die bananenboom was doorgelopen terwijl juist het zonnetje door het blad heen priemde.

Lees meer

niet loslaten…

herfstkleuren verzetten zich tegen lentegroen

de afgelopen weken werd heel het bos bezet door de lente. heel het bos? nee, een paar kleine bruine blaadjes bleven moedig weerstand bieden aan het nieuwe groen.
oké, deze zinnen zijn (geparafraseerd) gepikt uit de avonturen van asterix, de onoverwinnelijke galliër. daar moest ik aan denken toen ik zag dat op dit ene plekje op het landgoed venrode herfst en winter niet lijken te willen wijken; een krampachtige laatste poging om het nieuwe leven op afstand te houden en het oude te bewaren. maar die poging en de laatste herfstkleuren... ze zijn toch echt ten dode opgeschreven.

lente!